Zone Press Συνεντεύξεις

Τσάστιτι Ρίντ στο Zone Press: Είμαι ο εαυτός μου στο Παναθηναϊκό

Είναι ενθουσιασμένη που παραμένει στον Παναθηναϊκό . Αγαπάει το Σύλλογο και μάλιστα όπως δηλώνει θεωρεί πως ο Παναθηναϊκός, είναι ένα κλαμπ με τους καλύτερους φιλάθλους που έχει δει. Λατρεύει την Αθήνα, τη ζωγραφική και το ποδόσφαιρο. Η Τσάστιτι Ρίντ ανοίγει τη καρδιά της στο Zone Press και την Αναστασία Τσακέτα μιλάει για τους στόχους της αλλά και για το πως βιώνει μια γυναίκα την ανταγωνιστικότητα στο χώρο του μπάσκετ…

 1. Η Ρίντ είναι από τη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνας και μέχρι τα 14 έπαιζε ποδόσφαιρο

  1. Επιλέχθηκε 25η στο ντράφτ του WNBA από τους Tulsa Shock το 2011

  2. Είναι πολύ ανταγωνιστική, πεισματάρα και θέλει πάντα να κερδίζει          

Τσάστιτι, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Θα ήθελα να μάθω ορισμένες βασικές πληροφορίες για σένα.

Αρχικά είμαι 31 χρονών και είμαι από τη Νέα Ορλεάνη της Λουζιάνας, ένα από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο με το καλύτερο φαγητό! Είμαι το μεσαίο παιδί της οικογένειας. Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ αρκετά αργά, καθώς έπαιζα ποδόσφαιρο. Το μέρος από όπου κατάγομαι μπορεί να χαρακτηριστεί και σαν “πολιτεία του ποδοσφαίρου”, αλλά ειδικά για γυναίκα δεν υπάρχει μέλλον σε αυτό το άθλημα εκεί. Έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ με το μπάσκετ και βρισκόμουν στην ηλικία των 14-15.

Ο προπονητής δεν με άφηνε να αγωνίζομαι γιατί ήμουν κορίτσι και αυτό ήταν ένα θέαμα που δεν είχε συνηθίσει να βλέπει”

 Μίλησε μου για τη ζωή σου στην Αμερική. Την παιδική σου ηλικία και τα πρώτα σου μπασκετικά βήματα.

Ο μπαμπάς μου είναι μεγάλος φαν του ποδοσφαίρου και γι’ αυτό στο σπίτι μου βλέπαμε μόνο ποδόσφαιρο. Μπάσκετ βλέπαμε μόνο τον Μάικλ Τζόρνταν, τα Πλέι Οφ και τους τελικούς. Εκεί που μεγάλωσα δεν είχαμε καλές εγκαταστάσεις. Θυμάμαι πως σούταρα σε κάδους σκουπιδιών ή σε τετράγωνα κιβώτια. Ίσως και αυτός να είναι ο λόγος που σουτάρω διαφορετικά σε σχέση με άλλους αθλητές, το σκέφτηκα αργότερα πως πιθανόν να είναι αυτός ο λόγος, αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα αφού εμένα με εξυπηρετεί απόλυτα. Η πρώτη μου ομάδα ήταν στο Δημοτικό Σχολείο, στην οποία όμως δεν έπαιξα καθόλου γιατί ήμουν κορίτσι. Απλά και μόνο γι’ αυτό. Ο προπονητής δεν με άφηνε να αγωνίζομαι γιατί ήμουν κορίτσι και αυτό ήταν ένα θέαμα που δεν είχε συνηθίσει να βλέπει. Πραγματικά και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ κέρδιζα όλα τα αγόρια, ήμουν και είμαι πάρα πολύ ανταγωνιστική στα πάντα, θέλω να κερδίζω, και δεν άφησα το γεγονός αυτό να με ρίξει, συνέχισα να παίζω.

 Ποια ήταν τα συναισθήματά σου για το άθλημα όταν ήσουν μικρή; Ήταν πάντα στόχος σου να γίνεις επαγγελματίας παίκτρια ή το αντιμετώπιζες περισσότερο σαν χόμπι;

Πάντα ήθελα να παίξω στο εξωτερικό. Ένιωθα σαν αυτός να είναι ο στόχος μου. Δεν θυμάμαι να μιλούσα πολύ για το WNBA. Ο στόχος μου ήταν να παίξω στο εξωτερικό και οι φίλοι μου δεν με πίστευαν. Ακόμα και σήμερα πολλοί με ρωτάνε γιατί δεν είμαι στο WNBA και καταλαβαίνω πως άλλοι θα τα έδιναν όλα για να είναι εκεί, αλλά δεν ήταν αυτός ο δικός μου στόχος. Στόχος μου ήταν αυτό που ζω τώρα. Επίσης το μπάσκετ είναι πολύ πιο ασφαλές άθλημα από το ποδόσφαιρο, δηλαδή αν είχα παιδιά θα προτιμούσα να παίζουν μπάσκετ παρά ποδόσφαιρο που βλέπουμε συνεχώς αθλητές να συγκρούονται μεταξύ τους και να χτυπάνε σοβαρά. Είμαι ξεκάθαρα κορίτσι του μπάσκετ και ό,τι κάνω στη ζωή μου το βλέπω σοβαρά, έτσι το έβλεπα πάντα.

 Από όσο ξέρω πήγες κολλέγιο στο Άρκανσας. Το 2011 επιλέχθηκες 25η θέση του ντραφτ στο WNBA από τους Tulsa Shock. Περιέγραψε μου την εμπειρία αυτή.

Ναι, αγωνιζόμουν για τους Little Rock Arkansas στο Κολλέγιο. Δεν μπλέκεις με αυτή την ομάδα! Η αλήθεια είναι ότι πιστεύω πως θα έπρεπε να είχα πάει νωρίτερα στο ντραφτ αλλά συνέβησαν ορισμένα γεγονότα στην εφηβεία μου που με εμπόδισαν, σοβαροί τραυματισμοί που με κράτησαν πίσω και έτσι ξεκίνησα αρκετά αργά. Ειδικά μετά την τελευταία μου χρονιά στο παιδικό η οποία πήγε εξαιρετικά είχα ένα πολύ σοβαρό τραυματισμό που με εμπόδισε να προχωρήσω. Ευτυχώς όμως όλα πήγαν καλά και συνέχισα στο κολλέγιο. Την τελευταία χρονιά, λοιπόν του κολλεγίου προσπαθούσα να κρατήσω στην άκρη του μυαλού μου την πιθανότητα να επιλεχθώ στο ντραφτ, ενώ όλες μου οι συμπαίκτριες επέμεναν να το συζητάμε συχνά και να με εμψυχώνουν. Το μυαλό μου όμως ήταν ξεκάθαρα στις σκληρές προπονήσεις που έκανα και στο τρόπο που θα κερδίζαμε το πρωτάθλημα. Τις ημέρες εκείνες του ντραφτ η καλύτερή μου φίλη είχε αποφασίσει να κάνει ένα πάρτυ προς τιμήν των κοριτσιών που θα κατάφερναν να επιλεχθούν και ειλικρινά δεν καταλάβαινα το λόγο να πάω σε έναν τέτοιο πάρτυ από τη στιγμή που δεν ήξερα στα σίγουρα ότι θα τα κατάφερνα. Επέλεξα λοιπόν να μην πάω και έκατσα στο σπίτι βλέποντας ταινίες. Εκείνη τη μέρα συνάντησα έναν γείτονά μου ο οποίος είδε πως δεν είχα πάει στο πάρτυ και θεώρησε πως δεν τα είχα καταφέρει. Προσπαθούσε να με παρηγορήσει λέγοντάς μου πως αυτά έχει η ζωή. Όμως είχε ολοκληρωθεί μόνο ο πρώτος γύρος. Λίγο αργότερα η φίλη μου με πήρε τηλέφωνο και μου είπε πως επιλέχθηκα στον τρίτο γύρο και τότε φυσικά πήγα στο πάρτυ! Δεν θα ξεχάσω αυτή τη μέρα…

Πιστεύω όμως πως αν αυτή την ανταγωνιστική στάση την είχε ένας άντρας αθλητής θα τον επικροτούσαν, ενώ όταν έρχεται από μια γυναίκα λειτουργούν όλοι σαν να την φοβούνται και δεν είναι αποδεκτό”

 Μετά την χρονιά με τους Tulsa κάθε χρόνο αγωνιζόσουν και σε μια διαφορετική ομάδα. Αυτή η συνεχής αλλαγή ομάδων και περιοχών σε δυσκόλεψε;

Πάντα ήθελα να ταξιδέψω. Από όταν ήμουν παιδί θυμάμαι στο σχολείο έλεγα πως δεν μπορώ να μείνω εδώ, θέλω να φύγω. Αν εξαιρέσεις τα τέσσερα χρόνια του κολλεγίου που έμεινα στο ίδιο μέρος από τότε και μετά κάθε χρόνο ταξίδευα και μια χρονιά μόνο επέστρεψα σε μια ομάδα που είχα ξαναπαίξει στο παρελθόν. Αλλά πραγματικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις μετακινήσεις, προσαρμόζομαι. Παρόλα αυτά πιστεύω πως όταν ήμουν πιο μικρή η στάση μου σαν αθλήτρια, το ότι ήμουν πολύ ανταγωνιστική λειτούργησε και αρνητικά για μένα καθώς ήταν παρεξηγήσιμη. Ειλικρινά πιστεύω όμως πως αν αυτή τη στάση την είχε ένας άντρας αθλητής θα τον επικροτούσαν, ενώ όταν έρχεται από μια γυναίκα λειτουργούν όλοι σαν να την φοβούνται και δεν είναι αποδεκτό. Δεν συγκρίνω φυσικά τον εαυτό μου καθόλου με τον Μάικλ Τζόρνταν, αλλά αν ακούσεις από αυτόν όλα αυτά που έκανε, το πως φερόταν στους συμπαίκτες του, την ανταγωνιστικότητα που είχε, έκανε τα πάντα για να κερδίσει. Κάποιες φορές μπορεί να είναι σκληρό ναι, αλλά έτσι είναι ο αθλητισμός, όταν είσαι παθιασμένος θέλεις να κάνεις το καλύτερο. Θα υπάρξουν και μέρες που θα υπάρχει πίεση.

 Ποιες είναι οι εμπειρίες που κρατάς, θετικές ή αρνητικές, από τις ομάδες που πέρασες;

Γνώρισα πραγματικά πολύ καλούς ανθρώπους. Ανθρώπους που δεθήκαμε και ας υπήρχε ανταγωνιστικότητα μεταξύ μας μα πάνω από όλα κυριαρχούσε ο σεβασμός. Συγκρίνοντας το να παίζω στην Αμερική, στο σπίτι μου, με το να παίζω στο εξωτερικό είναι πως στην Αμερική η δομή στην ομάδα είναι ξεκάθαρη. Έχεις ένα ρόλο συγκεκριμένο και μαθαίνεις να παίζεις ένα σύστημα. Όταν λοιπόν φύγεις από αυτό είναι πολύ δύσκολο να το αποβάλλεις από το μυαλό σου και το σώμα σου. Θυμάμαι όταν ήμουν 17 και είχα μια από τις αγαπημένες μου προπονήτριες που με φρόντιζε εντός και εκτός γηπέδου, όταν σούταρα τρίποντο μου έκανε παρατήρηση λέγοντάς μου να μπω μέσα και να βάλω καλάθι γιατί ήμουν ψηλή. Πολλές φορές όταν σούταρα τρίποντο πήγαινα μετά από μόνη μου στον πάγκο γιατί ήξερα ότι δεν της άρεσε. Παρόλα αυτά υποστηρίζω αυτό που έκανα. Πρέπει να γίνεσαι καλύτερος, να εξελίσσεσαι. Δεν μπορείς να μείνεις στάσιμος. Το ότι κάποιος είναι ψηλός δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να σουτάρει. Πλέον βλέπεις νέα παιδιά να κάνουν βήμα πίσω και να σουτάρουν. Το παιχνίδι εξελίσσεται. Αν κάποιος δουλέψει τον εαυτό του πρέπει να είναι ικανός να ανταπεξέλθει σε πολλά σημεία στο παιχνίδι. Όπως η προπονήτρια που έχουμε τώρα (Ελένη Καπογιάννη), είναι υπέρ αυτής της νοοτροπίας. Αν δουλεύεις σε κάτι και δεν τα καταφέρεις είναι οκ, γιατί θα τα καταφέρεις σίγουρα αργότερα.

 Πως ξεκίνησε η συνεργασία σου με τον Παναθηναϊκό;

Ο μάνατζέρ μου είναι Έλληνας. Προσπαθεί εδώ και χρόνια να με φέρει στην Ελλάδα, γιατί έχει και πολλούς παίκτες εδώ. Και έτσι ξεκίνησε. Είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι στην Αθήνα, ακούς πολλά γι’ αυτή αλλά ποτέ πραγματικά δεν ξέρεις πως είναι. Μάλλον νομίζεις πως θα είναι γεμάτη πυλώνες! Όλοι ξέρουν πως είναι όμορφη αλλά δεν μαθαίνουμε αρκετά γι’ αυτή. Ίσως λίγο στο κολλέγιο αλλά και πάλι για να καταλάβεις την ιστορία και την ομορφιά μιας χώρας πρέπει να την επισκεφτείς.

 Η περσινή χρονιά ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη για εσάς, ειδικά λίγο πριν σταματήσουν τα παιχνίδια. Πως την βίωσες εσύ;

Αγάπησα την προηγούμενη χρονιά. Ήταν καταπληκτική. Η ομάδα είχε τόση πλάκα, τα κορίτσια νοιάζονται πραγματικά πολύ και αυτό ήταν το βασικό πράγμα που μου άρεσε όταν ήρθα εδώ. Ήρθα τον Δεκέμβρη και αντικατέστησα μια κοπέλα και πραγματικά με υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Η Ιωάννα (Δίελα) που ήταν η πρώτη που με σύστησε είπε σε όλες τις κοπέλες πως τώρα είμαι μέρος της οικογένειας και έτσι ακριβώς ένιωσα. Όταν ξεκινήσαμε να παίζουμε μαζί και γνωρίσαμε η κάθε μια τον τρόπο παιχνιδιού της άλλης όλα πήραν το δρόμο τους. Ειδικά τον Φεβρουάριο παίζαμε εξαιρετικά και ήταν πολύ λυπηρό που σταμάτησαν όλα τόσο ξαφνικά και περισσότερο που σταμάτησαν πριν το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, καθώς όλοι το περίμεναν. Έχουμε άλλωστε τους καλύτερους οπαδούς!

Νιώθω άνετα στον Παναθηναϊκό, είμαι ο εαυτός μου”

 Ο Παναθηναϊκός είναι η πρώτη ομάδα που θα αγωνιστείς back to back. Άρα φαντάζομαι πως το κλίμα με τις συμπαίκτριές σου και την διοίκηση της ομάδας είναι πολύ καλό.

Ναι, είναι η πρώτη ομάδα που αγωνίζομαι συνεχόμενη χρονιά. Έχω πολύ καλή σχέση με την προπονήτρια, θέλει να κερδίζει και ξέρει πως και εγώ θέλω το ίδιο. Μπορεί κάποιες φορές να είμαι παραπάνω ανταγωνιστική αλλά πιστεύω πως της αρέσει αυτό σε μένα και νιώθω άνετα να είμαι ο εαυτός μου. Το ίδιο ισχύει φυσικά και με τις συμπαίκτριες μου όπως ανέφερα και πριν και με την ομάδα.

Είσαι ευχαριστημένη από την συμπεριφορά και την στήριξη των ανθρώπων εδώ στην Ελλάδα;

Μου αρέσουν πάρα πολύ οι οπαδοί, μας δίνουν δύναμη. Είμαι πολύ στεναχωρημένη που δεν μπορούν να παρευρεθούν στους αγώνες και…να πετούν πράγματα στον άλλο παγκο! Αστειεύομαι φυσικά. Είναι πολύ υποστηρικτικοί, τους αγαπώ.

 Καθώς έχεις ταξιδέψει σε πολλές χώρες και έχεις αγωνιστεί σε διαφορετικές ομάδες, πως βρίσκεις το επίπεδο στο γυναικείο μπάσκετ στην Ελλάδα;

Το επίπεδο πιστεύω πως πραγματικά είναι καλό. Οι καλύτερες ομάδες μπορούν να ανταγωνιστούν με τον καθένα. Οι χαμηλότερες ομάδες στην κατηγορία ίσως να μην τα κατάφερναν αλλά αυτές που πρωταγωνιστούν πιστεύω μπορείς να τις “βάλεις” παντού.

Δεν υπάρχει δόξα στο να κερδίσεις ένα μόνο παιχνίδι”

 Ποιοι είναι οι δικοί σου στόχοι αλλά και της ομάδας την ερχόμενη σεζόν;

Το πρωτάθλημα ξεκάθαρα. Είμαστε σε πολύ καλή κατάσταση, θέλουμε να τα πάμε τέλεια, θέλουμε τον τίτλο. Αυτός είναι ο στόχος, γι’ αυτό μιλάμε κάθε μέρα. Δεν υπάρχει δόξα στο να κερδίσεις ένα μόνο παιχνίδι, ούτε θα απογοητευτούμε υπερβολικά αν χάσουμε ένα παιχνίδι, αφού δεν τελειώνει η σεζόν εκεί. Το σημαντικό είναι τα Play offs, είναι το να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Αυτό και μόνο αυτό είναι ο στόχος.

 Μια παγκόσμια πανδημία είναι σε εξέλιξη. Πως σε έχει επηρεάσει εσένα αυτή η κατάσταση σε προσωπικό και μπασκετικό επίπεδο;

Ειλικρινά, στην αρχή δεν με επηρέασε καθόλου όταν ήμουν εδώ, καθώς η κυβέρνηση στην Ελλάδα έδρασε γρήγορα και έκλεισε τα πάντα οπότε δεν είχα κανένα πρόβλημα να μείνω όλο το καλοκαίρι, αλλά ο Πρόεδρος της Αμερικής είπε πως θα κλείσει τα σύνορα και έτσι έπρεπε να γυρίσω για να σιγουρευτώ ότι η οικογένειά μου ήταν καλά. Αλλιώς πραγματικά θα έμενα εδώ, οι συγκάτοικοί μου ήταν μια χαρά, τίποτα δεν έμοιαζε καταστροφικό. Η οικογένειά μου ήταν καλά και πραγματικά στεναχωρήθηκα που δεν έμεινα εδώ καθώς εκεί τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Η αλήθεια είναι ότι ο τρόπος που χειριστήκατε τα πράγματα στην Ελλάδα ήταν και ένας λόγος που ήθελα να μείνω εδώ και να συνεχίσω να παίζω. Είχα διάφορες προτάσεις από άλλες ομάδες, τα λεφτά ήταν ικανοποιητικά, αλλά όταν το θέμα φτάνει στο πως χειρίζεσαι μια πανδημία, εκεί σημασία έχει η ασφάλεια και εγώ έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική Κυβέρνηση ότι θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να διασφαλίσει την δημόσια υγεία.

 Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος και η μεγαλύτερή σου αγάπη;

Δεν ξέρω αν θα το πιστέψεις αλλά φοβάμαι ιδιαίτερα τις γέφυρες. Ειδικά αυτές που υπάρχει θάλασσα από κάτω. Το μέρος που κατάγομαι έχει πολλούς και μεγάλους βάλτους με γέφυρες από πάνω και πραγματικά με τρομάζουν πάρα πολύ. Όταν έπρεπε να γυρίσω εδώ στην Ελλάδα έπρεπε να περάσω από μια τέτοια και το σκεφτόμουν πολύ στη διαδρομή! Η μεγαλύτερη μου αγάπη είναι φυσικά ο Θεός. Σίγουρα με κρατάει ήρεμη και σε μια ισορροπία. Επίσης αγαπώ πολύ το κουνελάκι μου.

 Αν δεν είχες ακολουθήσει επαγγελματικά το μπάσκετ τι πιστεύεις ότι θα σε είχε τραβήξει να ασχοληθείς;

Σίγουρα θα ήμουν καλλιτέχνης. Ζωγραφίζω καλά και σχεδιάζω καλά. Στο κολλέγιο έκανα κάποια μαθήματα ζωγραφικής, ξυπνούσα πολύ νωρίς και πήγαινα. Αλλά αργότερα με το μπάσκετ και τις προπονήσεις δεν προλάβαινα. Πάντως με ξεκουράζει και με χαλαρώνει, κάθε φορά που έχω ένταση αυτή τη δραστηριότητα επιλέγω.

Θα ήθελες να δώσεις μια συμβουλή στις νέες αθλήτριες;

Εγώ ξεκίνησα χωρίς να πληρώνομαι να βοηθάω αθλητές και κυρίως παιδιά στην Αμερική. Θέλω να τους σπρώξω στα γήπεδα και κυρίως τα νέα κορίτσια. Ειδικά εκεί όλα αφορούν το ποδόσφαιρο. Όμως στηρίζω πάρα πολύ τις νέες κοπέλες που το προσπαθούν, που εκτίθενται και παλεύουν για τις υποτροφίες. Πιστεύω πως και εγώ δεν θα είχα πάρει την υποτροφία που πήρα αν δεν είχα φύγει από την Νέα Ορλεάνη και δεν είχα μετακομίσει στο Τέξας, γιατί στο Τέξας ασχολούνται και με το μπάσκετ. Αλλά θέλω να βοηθήσω και να εκθέσω και να προβάλω στον κόσμο τα νέα παιδιά που προσπαθούν και παλεύουν και κυρίως τις κοπέλες. Γιατί πραγματικά μπορεί να μην έχουν ούτε παπούτσια, ούτε γήπεδο, αλλά δεν χρειάζεται να παίζουν σε κάδους σκουπιδιών. Να μην τα παρατάνε ποτέ, αυτό θα έλεγα.

Σχετικά Άρθρα

Αγγελική και Σταυριανή Βιντσιλαίου στο Zone Press: “Όλη η Ευρώπη παίζει μπάσκετ, ενώ εδώ λουκέτο με το έτσι θέλω”

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΚΑΣ

Ελεάννα Χριστινάκη στο Zone Press: H εθνική Ελλάδος  χρειάζεται χρόνο…

Ιωάννης Καλλιτσάρης

Μιχάλης Λούντζης στο Zone Press: Κάναμε περήφανη τη Πάτρα… πρόκληση για μένα ο Προμηθέας

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΑΚΕΤΑ
Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα