Zone Press Συνεντεύξεις Μπάσκετ

Σπυριδοπούλου-Νικολοπούλου-Αλεξανδρή στο Zone Press: Είμαστε και εμείς επαγγελματίες, όπως και άντρες

H “τριπλή απειλή” του Ολυμπιακού αποκαλύπτεται αποκλειστικά στο Zone Press και την Αναστασία Τσακέτα

Αυτό το μήνα το Zone Press φιλοξενεί τρεις εξαιρετικές αθλήτριες του Ολυμπιακού Πειραιώς. Την
Άννα Σπυριδοπούλου, την Αγγελική Νικολοπούλου και την Διονυσία Αλεξανδρή. Και οι τρεις είναι
έμπειρες, έχουν σημειώσει πολλές επιτυχίες στο ελληνικό μπάσκετ και μας κάνουν περήφανους
φορώντας και παλεύοντας για το εθνόσημο. Μας άνοιξαν την καρδιά τους και μας μίλησαν για την
πολύ δύσκολη εποχή του κορωνοϊού και τις επιπτώσεις που είχε στην δουλειά τους, την
απογοήτευσή τους που το γυναικείο μπάσκετ θεωρείται ακόμα ερασιτεχνικό αλλά και θυμήθηκαν
την πολυσυζητημένη ήττα από τον Παναθηναϊκό αναλύοντας τα συναισθήματά τους γι’ αυτήν.
Φυσικά αναφέρθηκαν στην τολμηρή εξομολόγηση της Σοφίας Μπεκατώρου και εξέφρασαν τις
γενικότερες απόψεις τους σχετικά με αυτές τις δύσκολες καταστάσεις που όσο κι αν φαντάζει
περίεργο συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας.

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ

“Δείχνουν για ακόμα μια φορά ότι δεν τους νοιάζει ο
ερασιτεχνικός αθλητισμός”
“Έχουμε αφήσει πίσω την ήττα από τον Παναθηναϊκό, μας έκανε πιο δυνατές”
“Αν δεν υπήρχε ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή στη ζωή μου θα ήμουν στο εξωτερικό”

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

“Θεωρώ απαράδεκτο η Α’1 Γυναικών να θεωρείται ερασιτεχνικό
πρωτάθλημα”
“Αυτοί που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν είναι οι “βρώμικοι” δεν είναι οι άνθρωποι που
κυνηγάνε τα όνειρά τους”
“Υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για μας, αρκεί να θέλουμε να μιλήσουμε”

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

“Το σημαντικό είναι να μπεις στην νοοτροπία της ομάδας”
“Μόνο που είσαι με την αποστολή της Εθνικής είναι μεγάλη υπόθεση”
“Αυτό που έκανε η κυρία Μπεκατώρου θέλει τρομερή ψυχική δύναμη”

 

Η Άννα Σπυριδοπούλου είναι μια αθλήτρια που έχει “γράψει” πολλά χιλιόμετρα στο παρκέ.
Δυναμική με ισχυρή προσωπικότητα και αποφασιστική έχει περάσει από πολλές ομάδες ξεκινώντας
από τον Πανσεραϊκό. Έπαιξε ένα χρόνο και στη Σόλνα Βίκινγκς όπως επίσης και στον Πρωτέα
Βούλας για κάποιες σεζόν, στην Γλυφάδα, στο Ελληνικό και τα τελευταία τέσσερα χρόνια στον
Ολυμπιακό. Η Αγγελική Νικολοπούλου ξεκίνησε την σταδιοδρομία της από το Παγκράτι όπου
αγωνίστηκε για 14 χρόνια σημειώνοντας πολλές επιτυχίες, οι οποίες οδήγησαν στην μεταγραφή της
στον Πρωτέα Βόυλας. Εκεί έμεινε επτά χρόνια κατακτώντας και Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής. Επόμενος
σταθμός στον οποίο βρίσκεται μέχρι σήμερα, φυσικά, ο Ολυμπιακός. Η Διονυσία Αλεξανδρή
ξεκίνησε από το Ίλιον και σαν επαγγελματίας φόρεσε την φανέλα των Άνω Λιωσίων. Έχει αγωνιστεί

στη Θήβα, στην Παιανία, στην Δάφνη Αγίου Δημητρίου, στην Ελευθερία Μοσχάτου και πλέον στον
Ολυμπιακό.

Πως είναι το κλίμα στον Ολυμπιακό; Πως είναι οι σχέσεις στην μέσα στην ομάδα;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ: Σε αυτήν την ερώτηση πιστεύω θα λάβεις διαφορετικές απαντήσεις, καθώς τα
κορίτσια είναι μαζί χρόνια, γνωρίζονται καλά συνεργάζονται και με τους προπονητές χρόνια,
γεγονός πάρα πολύ θετικό. Εγώ προσωπικά έρχομαι από μια άλλη ομάδα και η ένταξη είναι ένα
δύσκολο κομμάτι. Παρόλα αυτά με τις συμπαίκτριές μας είμαστε πάρα πολύ καλά και αυτό
βοηθάει πάρα πολύ σε αυτή την ένταξη. Το σημαντικό είναι να μπεις στην νοοτροπία της ομάδας
και αυτό είναι δύσκολο για κάθε καινούργια παίκτρια. Οι προπονητές έχουν υπομονή, οπότε απλά
είναι θέμα χρόνου.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Φέτος είμαστε μια νέα ομάδα που σίγουρα χρειάζεται μια περίοδο προσαρμογής
ακόμα και για εμάς τις πιο παλιές. Η καθεμιά προσπαθεί να βοηθήσει την συμπαίκτριά της και αυτό
που είπε η Διονυσία ισχύει, οι πιο παλιές είμαστε σε αυτό άκρως επαγγελματικό μοτίβο
περισσότερα χρόνια, οπότε είμαστε αρκετά προσαρμοσμένες. Η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετικά
φιλική γενικότερα και από τους προπονητές και από την διοίκηση που είναι πάντα δίπλα μας. Μέσα
στο γήπεδο όλα είναι επαγγελματικά. Από εκεί και πέρα όλοι βοηθάμε στο καλό κλίμα και πρέπει
να δώσουμε σε όλους να καταλάβουν τι εστί Ολυμπιακός.

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ από την άλλη θα σου λέω συνέχεια για τον κορωνοϊό γιατί είναι ένα θέμα
που με απασχολεί και με έχει πικράνει. Ειδικά η πολύ μεγάλη αποχή που έχουμε εμείς σε σχέση με
τις άλλες χώρες, οπότε θα σου απαντήσω με βάση αυτό. Όσο καιρό έχω καταφέρει να
συναναστραφώ με τις καινούργιες μου συμπαίκτριες, γιατί δεν είναι και πολύς, τα πράγματα είναι
πολύ καλά μεταξύ μας και σαν συμπαίκτριες και σε σχέση με το προπονητικό τιμ. Ο Ολυμπιακός
είναι ένα πολύ μεγάλο σωματείο κα έχει απαιτήσεις από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη. Οι
παλιότερες προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσο μπορούμε, περνάμε καλά και γελάμε που είναι
πολύ σημαντικό, πειράζουμε η μία την άλλη, μπορεί να στο επιβεβαιώσει και η Διονυσία αυτό. Όσο
καιρό μας έχουν αφήσει να παίξουμε το καλό κλίμα επικρατεί και είναι ένα συστατικό επιτυχίας.

“Ξοδεύουμε ακριβώς τις ίδιες ώρες με τους άντρες στα γήπεδα, που κατατάσσονται στους
επαγγελματίες”

Πως περάσατε την καραντίνα; Θα ήθελα και την άποψή σας σχετικά με αυτήν την μεγάλη παύση
του αθλητισμού.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Θεωρώ πως θα μιλήσω για πολλά στόματα. Η Α1 Γυναικών θεωρείται
ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και αυτό είναι κάτι που εγώ σαν Ελληνίδα μπασκετμπολίστρια το θεωρώ
απαράδεκτο. Ξοδεύουμε ακριβώς τις ίδιες ώρες με τους άντρες στα γήπεδα, που κατατάσσονται
στους επαγγελματίες, χύνουμε τον ίδιο ιδρώτα, δουλεύουμε ακριβώς το ίδιο και παρόλα αυτά δεν
λαμβάνουμε τα ίδια με τους άντρες. Από εκεί και πέρα η καραντίνα είναι μια πολύ δύσκολη
κατάσταση που περνάει όλος ο κόσμος όχι μόνο οι αθλητές. Πρέπει να προσέξουμε την υγεία μας,
πρέπει να σεβαστούμε και να ακολουθήσουμε τις γνώσεις των ειδικών δεν μπορούμε να πάμε
κόντρα σε αυτό. Το κάθε επάγγελμα το βιώνει επαγγελματικά. Εμάς που η δουλειά μας είναι να
είμαστε μέσα σε ένα γήπεδο τις περισσότερες ώρες της ημέρας περνάμε πολύ δύσκολα. Εγώ
προσωπικά πέρασα από πολλά στάδια. Σε άλλες φάσεις ήθελα να βγω έξω να προπονηθώ στον
δρόμο, πράγμα που δεν βοηθάει γιατί το σώμα μας έχει μάθει σε άλλου είδους προπόνηση.
Πέρασα το στάδιο της απραξίας, αλλά και σε κάποια φάση προσπαθούσα να βρω ενδιαφέροντα,
έλλειπε όμως το πιο σημαντικό που ήταν το μπάσκετ. Μας έχουν επιτρέψει πλέον να ξεκινήσουμε
τις προπονήσεις, χωρίς όμως επίσημη ημερομηνία έναρξης του πρωταθλήματος.

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ: Συμφωνώ απόλυτα με την Αγγελική και για να μην μακρηγορώ θα σου πω ότι
όλο αυτό που γίνεται είναι τραγικό. Δεν υπάρχει πρωτάθλημα στην Ελλάδα και σε όλες τις
υπόλοιπες χώρες με περισσότερα κρούσματα και δύσκολες καταστάσεις όλα κυλούν ομαλά.
Δείχνουν για ακόμα μια φορά ότι δεν τους νοιάζει ο ερασιτεχνικός αθλητισμός και αυτό δεν αφορά
μόνο το γυναικείο μπάσκετ, αλλά για όλα τα αθλήματα και τους ανθρώπους που έχουν πληγεί και
πολλοί ζουν από αυτό. Ακόμα και στις Ακαδημίες, καθώς πολλοί προπονητές κάνουν αποκλειστικά
αυτή τη δουλειά. Επίσης λέμε συνέχεια στα νέα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και να μην
είναι μπροστά σε μια τηλεόραση και τελικά τα κλείνουμε μέσα. Εμείς έχουμε παλέψει πάρα πολύ
για το άνοιγμα των προπονήσεων. Ευελπιστώ να ακούσω από μέρα σε μέρα μια συγκεκριμένη
ημερομηνία για το πρωτάθλημα, γιατί αυτή τη στιγμή σκοτώνουν τον αθλητισμό και ειδικά τον
γυναικείο. Εμείς αγωνιζόμαστε και αυτό φαίνεται και από την Εθνική Γυναικών που τόσα χρόνια
μας θεωρούν υποδεέστερες και εμείς παρόλα αυτά είμαστε εκεί και πετυχαίνουμε πράγματα. Στο
κομμάτι της καραντίνας εγώ δυσκολεύτηκα, καθώς κόλλησα και κορωνοϊό και έτσι έχασα και το
πρώτο παράθυρο της Εθνικής. Είχα συμπτώματα αοσμίας, δεν είχα γεύση και με πονούσαν τα
κόκκαλά μου, παρόλα αυτά δεν το πέρασα βαριά. Όταν το ξεπέρασα προσπάθησα να επαναφέρω
την φυσική μου κατάσταση και ήταν πολύ δύσκολο γιατί δεν είχα παρκέ να προπονηθώ. Είναι πολύ
επικίνδυνο για μας να βγούμε στο δρόμο, καθώς έχουμε μάθει αλλιώς.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ: Τα κορίτσια με έχουν καλύψει πλήρως. Δύσκολη πολύ η καραντίνα πέρασα και εγώ
πολλά στάδια και περισσότερο με άγχωνε η διαδικασία της επανένταξης. Σκεφτόμουν πως θα είναι
για εμάς, πόσο θα δυσκολευτούμε.

Το Οκτώβρη που μας πέρασε σημειώσατε μια ήττα από την Παναθηναϊκό μετά από 137
συνεχόμενες νίκες στο ελληνικό πρωτάθλημα. Τι οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα;

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σου πω μόνο πως ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Στην προκειμένη
περίπτωση μας ταιριάζει γάντι. Η αλήθεια είναι πως ήμασταν για πολλά χρόνια αήττητες κάτι το
οποίο ήταν πολύ σημαντικό, καθώς πρέπει να στηρίξουμε το όνομα του συλλόγου και την ευθύνη
που έχουμε να διατηρούμε τις νίκες. Η ομάδα φέτος είναι τελείως καινούργια, προσπαθήσαμε να
βρούμε ένα καινούργιο μοτίβο με πιο νέες παίκτριες που ήταν μια πρόκληση για εμάς. Τώρα το
παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό κρίθηκε στην λεπτομέρεια. Ένα σουτ να βάζαμε ή ένα λιγότερο λάθος
να κάναμε θα πήγαινε στην παράταση και μπορεί και να κερδίζαμε. Από εκεί και πέρα ήταν ένα
πολύ καλό μάθημα για εμάς, το αφήσαμε πίσω, μας έχει κάνει πιο δυνατές και θεωρώ πως θα
είμαστε πιο έτοιμες για το επόμενο.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Ήταν ένα παιχνίδι που ναι, κρίθηκε στις λεπτομέρειες παρόλα αυτά θεωρώ πως
εμείς δεν είχαμε την εικόνα που θα έπρεπε μέσα στο γήπεδο. Παρόλα αυτά συμφωνώ απόλυτα με
την Άννα. Ο Ολυμπιακός είναι ένα σωματείο πολύ μεγάλο, είχαμε την ιστορία του αήττητου και του
πρωταθλητή και του κυπελλούχου. Τα ρεκόρ όμως είναι για να σπάνε και έρχονται μέρες που
ξαναχτίζονται και προχωράνε πιο μπροστά. Βασισμένοι στη φράση της Άννας, “ότι δεν σε σκοτώνει
σε κάνει πιο δυνατό”, εμείς δουλεύουμε πολύ μέρα με τη μέρα, έχουμε περισσότερες απαιτήσεις
από τους εαυτούς μας και όλη η ομάδα μας στηρίζει, διοίκηση προπονητές και όλοι όσοι
ασχολούνται με τον Ολυμπιακό.

“Ζητάμε τον ίδιο μηχανισμό διοργάνωσης του πρωταθλήματος με την Α’1 Ανδρών και δεν μας
επιτρέπεται. Αυτό κάτι δείχνει”

Η Στέλλα Καλτσίδου, στο προηγούμενο τεύχος μας μίλησε για το γυναικείο μπάσκετ στο
εξωτερικό και στάθηκε στις καίριες διαφορές που υπάρχουν σε σύγκριση με την Ελλάδα. Εσάς
ποια είναι η άποψή σας σχετικά με αυτό;

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ: Θέλω να σου πω αρχικά ότι ο λόγος που πήγα στο εξωτερικό ήταν γιατί η ομάδα
μου εδώ δεν με πλήρωνε. Έπαιξα στην Ελλάδα ένα μήνα και έφυγα άρον άρον, έκλεισα το
συμβόλαιό μου μέσα σε δύο μέρες και έφυγα. Συμφωνώ απόλυτα με ότι είπε η Στέλλα, είναι μια
πολύ μεγάλη αθλήτρια και πλέον είναι κόουτς, είναι φανταστικός άνθρωπος και θα τα πάει
φανταστικά και σε αυτό το νέο ξεκίνημα στην καριέρα της. Η Ελλάδα με το εξωτερικό σε αυτό το
κομμάτι είναι η μέρα με την νύχτα και το έζησα στο πετσί μου. Ξεκινώντας από τους μισθούς που
εδώ τους κυνηγάμε και πολύ λίγα σωματεία είναι σωστά και φτάνοντας μέχρι το πιο απλό, να είναι
τα προπονητικά μας πλυμένα. Σου συμπεριφέρονται σαν καθαρό επαγγελματία δεν τους νοιάζει
τίποτα άλλο για την προσωπική σου ζωή, μόνο τι κάνεις μέσα στο παρκέ. Στην Ελλάδα είμαστε
“ερασιτέχνες”, ευτυχώς υπάρχουν 2-3 σωματεία και βάζω και το δικό μας γιατί πρέπει να το
ακούνε, που μας αντιμετωπίζουν όπως πρέπει. Η κατάσταση αυτή δεν αφορά μόνο τα σωματεία,
μας αφορά όλους ακόμα και εμάς, πρέπει να ενεργοποιηθούμε. Είναι πολύ λίγες αθλήτριες που το
κάνουν βιοποριστικά, τα περισσότερα κορίτσια έχουν σίγουρα και μια άλλη δουλειά. Είναι πολύ
λυπητερό γιατί έτσι βλέπουμε και το επίπεδο σε σχέση με το εξωτερικό. Γνωρίζουμε πως η Ελλάδα
βγάζει πολύ μεγάλα ταλέντα σε όλα τα αθλήματα και αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές θα
μιλούσαμε με άλλα δεδομένα. Εύχομαι κάποια στιγμή όλοι να ανοίξουν τα μάτια τους και να
βοηθήσουν. Εμείς είμαστε από τις τυχερές γιατί ο Ολυμπιακός μας έχει δώσει την ευκαιρία να
είμαστε επαγγελματίες και να έχουμε την χαρά να παίξουμε και σε Ευρωλίγκα και σε Eurocup. Αν
δεν υπήρχε ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή στη ζωή μου θα ήμουν στο εξωτερικό.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Και εγώ με τη σειρά μου δεν γίνεται να μην συμφωνήσω με την Στέλλα έχει
μεγάλη εμπειρία. Μιλάμε για μια πολύ αξιόλογη αθλήτρια και ξεχωρίζει για το ήθος της μέσα σε
αυτό το χώρο. Όλα αυτό είναι ένα κομμάτι που είμαστε χιλιόμετρα πίσω. Θεωρώ πως όσα βήματα
και να γίνουν θα αργήσουμε πάρα πολύ και αν φτάσουμε ποτέ στο επίπεδο του εξωτερικού. Το
θέμα είναι ότι εκτός του ότι μας αντιμετωπίζουν οι άλλοι σαν ερασιτέχνες, πιστεύω πως μεγάλο
μερίδιο ευθύνης έχουμε και εμείς οι παίκτριες, γιατί εμείς τους επιτρέπουμε να μας φέρονται έτσι
και η σκληρή αλήθεια είναι αυτή. Αν δεν σ ’αρέσει όπως σου φέρεται κάποιος πρέπει να
προσπαθήσεις εσύ ο ίδιος να το αλλάξεις και αδικούμαστε πάρα πολύ σε αυτό το κομμάτι. Έχουμε
κάνει μια προσπάθεια από την προηγούμενη καραντίνα και πλέον ελπίζω να γίνει και πιο επίσημη
αυτή η προσπάθεια, καθώς βρήκαμε ένα σύνδεσμο να ασχοληθεί με το κομμάτι του
επαγγελματισμού στο θέμα του μπάσκετ. Θέλουμε να διεκδικήσουμε κάποια πράγματα τα οποία
θα έπρεπε να υπάρχουν. Είναι αδιανόητο ότι η Α’1 Ανδρών εν μέσω καραντίνας παίζει κανονικά και
η αντίστοιχη Α’1 Γυναικών παρόλο που ζητάμε τον ίδιο μηχανισμό για τα μέτρα, τα τεστ κλπ δεν μας
επιτρέπεται. Αυτό από μόνο του δείχνει κάτι. Πολλοί θα μιλήσουν για σεξισμό, για ρατσισμό,
θίγονται όλα αυτά τα κομμάτια σίγουρα και είμαστε γυναίκες και νιώθουμε υποδεέστερες. Αυτό
κάποια στιγμή θα σταματήσει. Πλέον κινητοποιούνται πολλοί μηχανισμοί και ανοίγουν στόματα σε
πάρα πολλά πράγματα, η επικαιρότητα μιλάει από μόνη της. Πρέπει να μας προσφέρουν
τουλάχιστον τα αντίστοιχα που δίνουμε εμείς.

“Θυμάμαι να τρέχουμε η μια πάνω στην άλλη μετά την νίκη με την Τουρκία”

Θα ήθελα να επαναφέρετε στην μνήμη σας την πιο έντονη στιγμή που έχετε με την Εθνική
ομάδα.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ: Δεν έχω πάρα πολλές μνήμες με την Εθνική ομάδα, όμως σίγουρα ξεχωρίζω την
πρώτη φορά που κλήθηκα στην Εθνική Κορασίδων στα 15-16 με τον Θάνο Σόρτση, ο πρώτος μου
προπονητής, ήταν μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία με το εθνόσημο. Τότε δεν την είχα αντιληφθεί
τόσο, για να είμαι ειλικρινής, όσο μεγαλώνω εκτιμώ περισσότερο τα πράγματα και είναι πολύ
σημαντικό να εκπροσωπείς την χώρα σου ακόμα και αν έχεις δευτερόλεπτα ρόλο συμμετοχής.
Μόνο που είσαι με την αποστολή είναι μεγάλη υπόθεση και σίγουρα θέλει να το ζήσει κάθε
αθλητής σε οποιοδήποτε άθλημα.

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ: Πιστεύω πως με την Αγγελική θα σου πούμε το ίδιο, γιατί το ζήσαμε στο πετσί
μας. Τι να σου περιγράψω, τις αγκαλιές; Που κλαίγαμε από χαρά; Φυσικά για την Τουρκία μιλάω το
2017 που βγήκαμε τέταρτες και καταφέραμε αυτή την μεγάλη επιτυχία που ποτέ πριν δεν είχε η
Εθνική μας. Το πως το ζούσαμε, το πόσο δίπλα ήμασταν η μία στην άλλη, το κάθε καλάθι
συμπαίκτριάς μας ήταν σαν να το βάζουμε εμείς οι ίδιες. Θυμάμαι να τρέχουμε η μια πάνω στην
άλλη μετά την νίκη με την Τουρκία, επειδή είχαμε κερδίσει και τόσο εύκολα και κανείς δεν το
περίμενε. Ακόμα και με το Βέλγιο που χάσαμε ήμασταν ευτυχισμένες. Δείξαμε ότι μπορούμε να
κάνουμε πράγματα και εύχομαι να καταφέρουμε ακόμα καλύτερα. Ένα μετάλλιο το έχω “άχτι” ,
μακάρι να το φορέσουμε, θέλω να τελειώσω την καριέρα μου με ένα μετάλλιο της Εθνικής. Είναι
μεγάλη τιμή το εθνόσημο.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Αναμφισβήτητα συμφωνώ με την Άννα. Ότι είπε επί 10! Είναι αξιομνημόνευτή
στιγμή, δεν θα φύγει, μακάρι να έρθουν κι άλλα και να είμαστε άξιες να τα ζήσουμε. Δεν θα πω κάτι
παραπάνω, είναι τιμή να εκπροσωπείς την χώρα σου, όπως, όσο και για όσο, θα είμαστε εμείς.
Μακάρι να ζήσουμε κάτι παρόμοιο ή και μεγαλύτερο.
“ Η κυρία Μπεκατώρου κατάφερε να μιλήσει μετά από τόσα χρόνια, θέλει τρομερή ψυχική δύναμη
και παρακίνησε και άλλους ανθρώπους να μιλήσουν”

Αλλάζουμε κλίμα και θα σας μεταφέρω στα πρόσφατα και δυσάρεστα γεγονότα σχετικά με την
γενναία εξομολόγηση της Σοφίας Μπεκατώρου. Με τα σοκαριστικά γεγονότα που έχουν
αποκαλυφθεί πλέον από πολλές γυναίκες αθλήτριες, θεωρείτε εσείς πως αμαυρώνεται η
“καθαρή” έννοια του αθλητισμού;

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Αρχίζω εγώ και πάνω σε αυτό που είπες, ότι ο αθλητισμός είναι κάτι πολύ
καθαρό, δυστυχώς όπου υπάρχει κάτι πολύ καθαρό υπάρχουν και πάρα πολλοί που θέλουν να το
“βρωμίσουν”. Δυστυχώς είναι γεγονός και υπάρχει παντού. Θέλω να σταθώ όμως στο γεγονός ότι
ειδικά τα νέα παιδιά να πάρουν παράδειγμα από αυτά τα πράγματα και να μην αφήνουν τίποτα
στην τύχη του, να μάθουν να μιλάνε και να ανοίγονται. Τίποτα δεν είναι ντροπή, αν δεν το
φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι έτσι στο μυαλό μας. Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε γι’ αυτά τα πράγματα,
πρέπει ίσα ίσα να τα δείχνουμε προς τα έξω για να καταλάβουν ότι η “βρωμιά” είναι αυτοί και όχι
εμείς. Αυτοί που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν είναι οι βρώμικοι δεν είναι οι άνθρωποι που
κυνηγάνε τα όνειρά τους. Σίγουρα ο αθλητισμός είναι ένα ιδεώδες που πρέπει να το διαφυλάξουμε
ψηλά, όλοι μας με τον τρόπο μας κάθε μέρα και να παλέψουμε γι’ αυτό. Το ότι υπάρχουν άνθρωποι
“βρώμικοι” στο μυαλό και στην ψυχή δεν πρέπει να μας σταματάει από τα όνειρά μας και σίγουρα
από την προσωπική προσπάθεια του καθενός σε οποιοδήποτε αθλητικό επίπεδο. Να γνωρίζουμε
επίσης πως γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να μας βοηθήσουν, δεν αποσκοπούν όλοι
στο κακό και να μην το σκεφτόμαστε τώρα που είδαμε αυτά τα γεγονότα. Να μην σκεφτόμαστε πωςόποιος μας πλησιάσει είναι για κακό, υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για μας, αρκεί να
θέλουμε να μιλήσουμε.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ: Εγώ δεν θα ήθελα να σταθώ μόνο στον αθλητισμό, αυτό αυτό μπορεί να συμβεί
παντού, στο θέατρο, στο σχολείο, στο φροντιστήριο, να είναι κάποιος φίλος σου, παντού. Από εκεί
και πέρα χαίρομαι πάρα πολύ που η κυρία Μπεκατώρου κατάφερε να μιλήσει μετά από τόσα
χρόνια, θέλει τρομερή ψυχική δύναμη και παρακίνησε και άλλους ανθρώπους να μιλήσουν. Είναι
πάρα πολύ σημαντικό να εκτίθενται αυτά τα θέματα και να γίνονται γνωστά και να τα βλέπει ο
κόσμος, γιατί σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι, άντρες και γυναίκες, που μπορεί να έχουν δεχθεί
οποιαδήποτε κακοποίηση. Είναι πάρα πολύ καλό να εκφραζόμαστε, να μιλάμε. Αυτά τα γεγονότα
πρέπει να σταματήσουν από οπουδήποτε συμβαίνουν, από την ρίζα που λέμε.

 

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

ΣΠΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΥΧΕΡΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ: 7
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ: ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ: UNDER ARMOUR CURRY
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΡΩΜΑ: J’ADORE
ΚΑΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ: ΕΓΩΙΣΤΡΙΑ

 

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΥΧΕΡΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ: 11
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ: ΜΑΥΡΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: ΜΟΥΣΑΚΑΣ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ: UNDER ARMOUR CURRY
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΡΩΜΑ: ARMANI AQUA DI GIO
ΚΑΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ: ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ:
ΤΥΧΕΡΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ: 24
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ: ΟΡΧΙΔΕΑ
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: ΠΑΤΑΤΕΣ ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ: NIKE MAMBA FURY
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΡΩΜΑ: GUCCI RUSH
ΚΑΚΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ: ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα