Ριχάρδος Καμπόσος αποκλειστικά στο Ζοne Press: «Η εμπιστοσύνη των αθλητών είναι το παν για εμάς»

Zone Press Συνεντεύξεις

Τον περασμένο μήνα, μας έκανε την τιμή ο επικεφαλής του ιατρικού τμήματος του Ιωνικού Μένης Παπανικολάου, να μας μιλήσει για την καθημερινότητα του στο επαγγελματικό μπάσκετ και για τις νέες τεχνικές στον τομέα της ορθοπεδικής ιατρικής. Στο τεύχος του Zone Press έχουμε την ευτυχία να φιλοξενούμε έναν νεαρό φυσικοθεραπευτή, που έχει ανοίξει τα φτερά του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Καζάν. Ο Ριχάρδος Καμπόσος μας μιλάει για τη ζωή του στη Ρωσία, την πίεση της καθημερινότητάς του, ενώ δεν κρύβει και την συμπάθειά του σε ορισμένους μπασκετμπολίστες, με τους οποίους έχει συνεργαστεί.

Φυσικά του λείπει η Ελλάδα, όμως ο ίδιος παραδέχτηκε πως στο εξωτερικό μεγαλώνεις, ωριμάζεις κι αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό προσόν στην φυσικοθεραπεία.

Ριχάρδε μίλησε για την μέχρι τώρα εμπειρία σου στο εξωτερικό; Τι σ’ έχει δυσκολέψει μέχρι στιγμής;

«Σίγουρα όταν φεύγεις από τον τόπο σου, χρειάζεσαι ένα διάστημα προσαρμογής μέχρι να βρεις τα πατήματά σου. Στη Λήμνο έμεινα δύο χρόνια και παρόλο που ήμουν στην Ελλάδα, είχα ανάγκη να βρω τα πατήματά μου, μέχρι να συνηθίσω το νησί. Στο Καζάν δυσκολεύτηκα στις αρχές, δεν ήξερα την περιοχή, τη γλώσσα επίσης, όμως ευτυχώς ο Κώστας Καϊμακόγλου και ο Sports Director Κλαούντιο Κολντεμπέλα, έκαναν τα πάντα, για να νιώσω ασφάλεια και ν’ αφοσιωθώ στη δουλειά μου».

Εξιστόρησε μας λίγο το στόρι της μετακίνησης σου στην Ούνικς Καζάν. Πως έγινε, ποιος μεσολάβησε, ώστε ν’ ανήκεις πλέον σε ομάδα της VTB League;

«Η Ούνικς είχε Έλληνα φυσικοθεραπευτή πριν από εμένα τον Χάρη Γλάρο (ανήκει στον Παναθηναϊκό φέτος), ο οποίος κι έκανε τη σχετική σύσταση στην Ούνικς. Τον ευχαριστώ θερμά που μίλησε εκ μέρους μου, γιατί αυτό δείχνει πως με σέβεται σαν συνάδελφο, αλλά και σαν άνθρωπο. Μίλησα με τους ανθρώπους του συλλόγου, τα βρήκαμε με τον κύριο Κολντεμπέλα και έτσι απλά ήρθα στο Καζάν για να δουλέψω και να μάθω πολλά πράγματα».

Πως σε αντιμετωπίζουν οι παίκτες; Τι σχέσεις έχετε, σ’ εμπιστεύονται ή σ’ αντικρίζουν με μερικό σκεπτικισμό;

«Να σου πω την αλήθεια οι σχέσεις με τους παίκτες σε όλες τις ομάδες, νομίζω ήταν επαγγελματικές κι όχι μόνο. Δηλαδή στην ΑΕΚ, στον Ιωνικό, στον Ήφαιστο όταν ήμουν δεν είχα κανένα παράπονο από τους παίκτες. Αυτό που πρέπει να κάνει ένας φυσικοθεραπευτής είναι να χτίσει μία επικοινωνία με τον εκάστοτε αθλητή και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Δεν με αντιμετώπισε κανείς με σκεπτικισμό, άπαντες έχουν δουλέψει με ανθρώπους για το καλό της υγείας τους και υπάρχει αλληλοσεβασμός. Ίσα ίσα βλέπω το σεβασμό στα μάτια των αθλητών όχι μόνο προς το πρόσωπό μου, αλλά σε όλο το σταφ.  Ειδικά οι συνθήκες στην Ούνικς Καζάν είναι ιδανικές και δεν έχω κανένα παράπονο με τη συνεργασία, όχι μόνο με τους αθλητές, αλλά και με τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για τον σύλλογο».

Τι διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στο ελληνικό πρωτάθλημα και την VTB League; Φυσικά συμπεριλαμβάνονται και οι υποχρεώσεις της Ούνικς στην Ευρωλίγκα…

«Σίγουρα η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο λίγκες είναι τα μεγάλα κι επίπονα ταξίδια. Στην Ελλάδα όπου και να πας σε μία ώρα βρίσκεται στον προορισμό σου, ενώ στη Ρωσία οι συνθήκες είναι πιο δύσκολες, πόσω μάλλον, όταν υπάρχουν και οι υποχρεώσεις της Ευρωλίγκα. Η πίεση είναι τεράστια ορισμένες φορές κι εδώ να σας ενημερώσω πως δεν υπάρχει άλλος φυσικοθεραπευτής στον σύλλογο, άρα οφείλω να βρίσκομαι στο 100% σε επίπεδα ενέργειας και συγκέντρωσης. Ξέρετε δεν είναι εύκολο να έχεις έτοιμους τους παίκτες, για σκληρά παιχνίδια σε δύο διοργανώσεις. Η αποκατάσταση του εκάστοτε αθλητή διαφέρει και χρειάζεται πρόγραμμα και σύνεση, ώστε να είναι απόλυτα έτοιμος για τις μάχες σε VTB και Ευρωλίγκα».

Ριχάρδε πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος δουλειάς σου τα τελευταία χρόνια; Το μπάσκετ οι απαιτήσεις του έχουν αυξηθεί, άρα το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στον τομέα σου…

«Φυσικά κι έχει διαμορφωθεί σ’ άλλο πλαίσιο, ο τρόπος που δουλεύουμε κι αυτό έχει να κάνει με την τεχνολογία, αλλά και με τις τάσεις του σύγχρονου επαγγελματικού αθλητισμού.  Η αθλητικότητα παίζει σημαίνοντα ρόλο, η αποκατάσταση είναι σε ημερήσια βάση, ενώ το monitoring είναι ίσως το πιο σημαντικό βοήθημα, για να δούμε την κατάσταση των αθλητών μας. Με άλλα λόγια επιβλέπουμε την κόπωση των παικτών, τι προπόνηση χρειάζεται, ώστε να μην τραυματιστεί, πώς να τρέχει και τι ασκήσεις προβλέπονται, ώστε η αθλητικότητα να είναι στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Γενικά η καθημερινή αξιολόγηση έχει αλλάξει, έχει γίνει επιτακτική κι εκεί έγκειται η βασική διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Φυσικά η συνεργασία με τους προπονητές και τους αθλητές, δηλαδή το Sports Medicine είναι «must» με τόσες αγωνιστικές υποχρεώσεις».

Πως είναι η συνεργασία σου με τον γιατρό, αλλά και τον προπονητή της Ούνικς; Ακούν τους προβληματισμούς ή τις επιλογές σου;

«Η συνεργασία μου είναι αγαστή με τους ανθρώπους που φροντίζουν τους παίκτες. Υπάρχει ιεραρχία, όμως οι συζητήσεις μεταξύ εμένα του γυμναστή, και του γιατρού είναι σχεδόν καθημερινή. Για παράδειγμα όταν έχουμε να διαχειριστούμε έναν τραυματισμό, κάνουμε το λεγόμενο Medical Group, και καταρτίζουμε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης, στο οποίο τον τελευταίο λόγο έχει ο γιατρός.  Θα πω τη γνώμη μου, θ’ ακουστεί με σεβασμό και να σας πω την αλήθεια, μαθαίνω πολλά πράγματα, ακολουθώντας ένα σύλλογο του διαμετρήματος της Ούνικς Καζάν».

Τι απαιτείται στη δουλειά σου, ώστε ν’ ανέβεις ιεραρχικά; Πως ένας φυσικοθεραπευτής, θα γίνει αυθεντία στον τομέα του;

«Για εμένα το μυστικό για να γίνει κάποιος αυθεντία στο είδος του, είναι η συνεργασία και η διαρκής εξέλιξη. Πέρσι για παράδειγμα είχα την τύχη να έχω στο πλευρό μου τον Αλέξανδρο Σταμούλη, ένα γυμναστή τόσο ολοκληρωμένο και καταρτισμένο, που θα μπορούσε επάξια, να ηγηθεί σε ομάδα επιπέδου Ευρωλίγκας και σε συνεργασία με τον γιατρό Μένη Παπανικολάου, που ήδη γνωρίζετε, καταφέραμε σπουδαία πράγματα. Ασφαλώς το οικονομικό είναι σημαντικό κομμάτι, όμως στην ηλικία που βρίσκομαι, πιστεύω πως οι δυσκολίες στο Καζάν, η πίεση της Ούνικς με ώθησαν στο να γίνω καλύτερος και περισσότερο αποδοτικός στη δουλειά μου».

Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου; Που θέλει να φτάσεις στον τομέα σου;

«Ανέκαθεν έβαζα υψηλούς στόχους και δεν φοβόμουν ποτέ να πραγματοποιώ μεγάλα βήματα. Για παράδειγμα το 2017 ίδρυσα την Herodicus Care (εμπορική εταιρεία),  η οποία πάει αρκετά καλά κι είμαι ιδιαίτερα περήφανος για το εγχείρημα μου. Με αυτό θέλω ν’ αποδείξω στον εαυτό μου κυρίως , αλλά και στους ανθρώπους γύρω μου, πως βήμα βήμα, μπορεί κανείς να πετύχει κάθε στόχο που έχει θέσει, αρκεί ν’ αγωνίζεται διαρκώς,  ώστε να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του».

Θα σε πάω σε κάτι πιο χαλαρό τώρα. Με ποιον παίκτη έχεις τις καλύτερες σχέσεις και με ποιον τις χειρότερες;

«Tricky ερώτηση η συγκεκριμένη. Εντάξει σίγουρα δεν γίνεται να μην αναφέρω τον Μάριο Χεζόνια, ο οποίος είναι η χαρά της ζωής και περνάμε πολύ ωραία. Ο Μάριο είναι ένας πολύ ευχάριστος άνθρωπος, που γελάς μαζί του, κάνεις χαβαλέ και σε αποσυμπιέζει από την ρουτίνα της καθημερινότητας. Επίσης και με τον Νίκο Χουγκάζ, οι σχέσεις μας είναι εξαιρετικές, πρόκειται για ένα παιδί σκληρό πνευματικά και περιμένω ν’ ανοίξει τα φτερά του, τώρα που έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του.

Τώρα ν’ απαντήσω και στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης, δεν είχα ποτέ πρόβλημα με κάποιον αθλητή στη μέχρι τώρα καριέρα μου. Δεν ήρθα σε αντιπαράθεση με κανέναν και προσπαθούσα από τη μεριά μου, να κερδίσω την εμπιστοσύνη όλων των παικτών. Η επικοινωνία είναι το παν στη δουλειά μας και να αισθάνονται ασφάλεια οι επαγγελματίες αθλητές».

Κάτι τελευταίο. Οι Αμερικανοί παίκτες, μήπως βλέπουν κάπως υποτιμητικά το ευρωπαϊκό μπάσκετ σε όλα τα επίπεδα;

«Πολύς κόσμος έχει αυτή την άποψη, με την οποία δεν συμφωνώ καθόλου. Οι παίκτες που έρχονται από το ΝΒΑ, έχουν μεγάλο σεβασμό στη δουλειά μας και να ξέρετε μας υπολογίζουν σε απεριόριστο βαθμό. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις οι ΝΒΑερς μοιράζονται τις εμπειρίες τους από την Αμερική, τον τρόπο δουλειάς τους, ώστε να έρθουμε κι εμείς, λίγο πιο κοντά στη νοοτροπία τους. Για να καταλάβετε τι εννοώ, οι αθλητές στο ΝΒΑ, έχουν προσωπικούς γυμναστές, μάγειρες και πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα ατομικής κι ομαδικής προπόνησης. Αυτό σ’ εμάς είναι κάπως ξένο, όμως οι Αμερικανοί έχουν τη διάθεση και τη βούληση, για να συνεργαστούν μαζί μας και να μας βοηθήσουν».

πηγή έντυπη έκδοση Zone Press που κυκλοφορεί 

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα