Zone Press Συνεντεύξεις

Ελεάννα Χριστινάκη στο Zone Press: H εθνική Ελλάδος  χρειάζεται χρόνο…

-ΗΤΑΝ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΡΩΠΑΙΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΤΟ ΜΕΡΙΛΑΝΤ

– Η Αμερική τη βοήθησε και σαν άνθρωπο, . Έκανε τις σπουδές της, δεν ήθελε να είναι απλά μια αθλήτρια που βάζει τη μπάλα στο καλάθι.

-Θεωρεί πως η εθνική Ελλάδος  χρειάζεται χρόνο…

«Κομήτης» Χριστινάκη

Η νέα σταρ του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ λέγεται Ελεάννα Χριστινάκη. Οι  11,8 πόντοι και τα 4,6 ριμπάουντ που είχε στην ομάδα του Μέριλαντ αποκτούνε πολλαπλάσια σημασία καθώς έπαιζε όχι σε ένα οποιοδήποτε κολλέγιο αλλά σε ένα από τα 3 κορυφαία των ΗΠΑ. Έχοντας ξεπεράσει ένα άσχημο τραυματισμό και αφού κατέκτησε το ντάμπλ στο Βέλγιο με την Μπρέιν Κάστορς, πλέον εντυπωσιάζει στο καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης, το ισπανικό, με τη φανέλα της Al-Qazeres.

Το γυναικείο πρωτάθλημα Ισπανίας είναι το ίδιο δυνατό όπως το αντρικό; Γιατί η εικόνες που έχουμε από είναι ελάχιστες. Μπορούμε να λέμε ότι είναι το καλύτερο πρωτάθλημα της Ευρώπης;

Σίγουρα είναι από τα καλύτερα πρωτάθλημα της Ευρώπης. Καταρχάς οι περισσότερες παίκτριες της εθνικής Ισπανίας, που έχουν πάρει μετάλλια με την εθνική ομάδα, παίζουν στο ισπανικό πρωτάθλημα οπότε το επίπεδο ανεβαίνει ακόμη περισσότερο. Η Ισπανία έχει τρομερή οργάνωση και είναι το μοναδικό γυναικείο πρωτάθλημα στον κόσμο που λειτουργεί τόσο καλά. Στην Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Γαλλία, για παράδειγμα, το πρωτάθλημα σταμάτησε. Στην Ισπανία υπάρχει πολύ καλή επικοινωνία και με εμάς τις αθλήτριες και με τις ομάδες. Οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει το λύνουν άμεσα. Είναι το μόνο πρωτάθλημα στην Ευρώπη που έκανε τόσες μεταγραφές και αυτό γιατί υπάρχει τόσο καλή οργάνωση.

Έχεις μεγάλο μέσο όρο πόντων, ήσουν στην καλύτερη πεντάδα της αγωνιστικής. Είσαι στην καλύτερη φάση σου αγωνιστικά;

Με τον προπονητή μου, το Χρήστο Μαρμαρινό, βλέπουμε τακτικά τα παιχνίδια μου και βλέπω πολλά τεχνικά λάθη. Οι πόντοι δεν είναι πάντα αντιπροσωπευτικοί. Σε 2-3 μήνες θα παίζω κάτι πολύ διαφορετικό. Μπορεί να βάλω πχ 20 πόντους αλλά να έχω κάνει πολύ περισσότερα λάθη. Δεν είμαι ακόμα ικανοποιημένη.

” Έχω αναθεωρήσει πολλά μετά τον τραυματισμό μου”

Μετά από ένα πολύ πετυχημένο πέρασμα από το Βέλγιο, που συνοδεύτηκε με τίτλους, ήρθε η επιστροφή σου στην Ισπανία. Ωστόσο μεσολάβησε ίσως η πιο δύσκολη στιγμή στην καριέρα σου μέχρι τώρα, ένα άσχημος τραυματισμός. Πως αντιμετώπισες πνευματικά αυτό τον τραυματισμό;

Όταν έπαθα το χιαστό ήμουν περίπου 22. Ίσως να είναι καλύτερα να το πάθεις σε μικρή ηλικία αντί σε μεγαλύτερη, που μπορεί να τελειώσει και την καριέρα σου. Αυτό συνέβη γιατί δεν είχα ξεκουραστεί καθόλου. Είτε ήμουν στην Αμερική που ήταν πάρα πολύ σκληρή η προπόνηση είτε ήμουν το καλοκαίρι στην εθνική. Έκανα πάρα πολλά πράγματα και δεν άκουγα το κορμί μου. Στα 22 μου πίστευα ότι μπορώ να κάνω τα πάντα. Ο τραυματισμός μου έγινε όταν ήμουν στην εθνική, μετά από μια δύσκολη χρονιά στο Βέλγιο με πολλά ταξίδια και πολλές αγωνιστικές υποχρεώσεις. Θεωρώ πως είχα υπερκόπωση. Νομίζω πως όλο αυτό με βοήθησε να αναθεωρήσω κάποια πράγματα για τον εαυτό μου και τη ζωή μου και να βρω πράγματα που με κάνουν ευτυχισμένη, γιατί νόμιζα πως μόνο το μπάσκετ με κάνει ευτυχισμένη και με καλύπτει. Στο θέμα νοοτροπίας νομίζω ότι με έχει βοηθήσει όλο αυτό. Στο αγωνιστικό κομμάτι με βοήθησε επίσης. Μετά από έναν τέτοιο τραυματισμό δουλεύεις κάθε μυ ξεχωριστά και δούλεψα πολύ εξειδικευμένα.

Η πολύ καλή παρουσία σου μέχρι στιγμής στην Al Cazeres δείχνει ότι είσαι σε πολύ καλή κατάσταση τόσο παικτικά όσο και πνευματικά;

Εννοείται! Είναι τόσο «σκοτεινή» η περίοδος του τραυματισμού. Εμένα μου συνέβη στη καλύτερή μου στιγμή. Εκεί αναθεωρείς. Στο σύγχρονο μπάσκετ υπάρχουν τόσα ταλαντούχα παιδιά αλλά λίγα είναι αυτά που έχουν γερό στομάχι για να αντέξουν σε κάτι τέτοιο. Αυτό το κομμάτι το δούλεψα πολύ και πλέον δε βάζω μακροπρόθεσμους στόχους αλλά πηγαίνω day by day. Δεν πιέζω τον εαυτό μου με μακροπρόθεσμους στόχους, μπορεί να σκεφτόμουν την εθνική ομάδα και να ήταν ακόμα Σεπτέμβριος. Τώρα το βλέπω διαφορετικά. Όταν βλέπω τα παιχνίδια μου με τους προπονητές μου αναγνωρίζω τεχνικά λάθη και υπάρχουν κινήσεις που δεν τις κάνω με ευκολία. Είναι άλλωστε ο πρώτος μήνας που επιστρέφω από το χιαστό.

”Κέρδισα πάρα πολλά από το πέρασμα μου στις ΗΠΑ…όταν δεν νιώθω πίεση υπολειτουργώ

Σαν αθλήτρια είναι γεγονός ότι στο πέρασμά σου από τις ΗΠΑ τα πήγες εξαιρετικά και μάλιστα παίζοντας σε ένα από τα τρία καλύτερα κολλέγια των ΗΠΑ. Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι όμως ποια κέρδη κρατάς από εκεί; Από το κομμάτι των σπουδών, από τον τρόπο που δουλεύουν στον αθλητισμό, από τον τρόπο ζωής;

Έχω κερδίσει πολλά πράγματα. Καταρχάς ήμουν μόνιμα σε ένα πολύ υψηλό και ανταγωνιστικό επίπεδο. Είναι σημαντικό το σε ποιο κολλέγιο είσαι και με ποιους ανθρώπους δουλεύεις κάθε μέρα. Ήμουν η δεύτερη ευρωπαία που πήρε το κολλέγιο του Μέριλαντ. Τώρα αρχίζουν σιγά σιγά να εμπιστεύονται τους Ευρωπαίους. Στο Μέριλαντ είχαμε 13000 φιλάθλους στο γήπεδο και μας έδειχνε το ESPN. Στις ΗΠΑ παρακολουθούν πολύ το κολεγιακό πρωτάθλημα, ίσως και περισσότερο από το NBA, γιατί το NBA είναι πιο προβλέψιμο. Στο κολεγιακό μπορεί να χάσει ο πρώτος από τον τελευταίο και στο τέλος υπάρχει και το Final 4. Στο Μέριλαντ μπορεί αν χάναμε να πέφταμε από το νούμερο 3 στο νούμερο 10 και κατά συνέπεια να είχε οικονομικές απώλειες και το Πανεπιστήμιο. Υπήρχε μεγάλη πίεση. Οπότε έμαθα να λειτουργώ με μεγάλη πίεση. Όταν δεν νιώθω πίεση υπολειτουργώ. Έμαθα να δουλεύω σκληρά και να κάνω προπονήσεις ακόμα και στις 4 το πρωί! Η Αμερική με βοήθησε και σαν άνθρωπο, όμως. Έκανα τις σπουδές μου, δεν ήθελα να είμαι απλά μια αθλήτρια που βάζει τη μπάλα στο καλάθι. Ήθελα να έχω περιεχόμενο και να καλλιεργηθώ σαν άνθρωπος και θεωρώ ότι αυτό η Αμερική μου έδωσε την ευκαιρία να το πετύχω. Μου δόθηκε η ευκαιρία να πάρω ένα πτυχίο που δε θα μπορούσε η οικογένεια μου να μου προσφέρει.

Οι σπουδές σου σε ποιο κλάδο ήταν;

Το major ήταν στην κοινωνιολογία και το minor στην αθλητική ψυχολογία. Στην Ελλάδα έχουμε τη νοοτροπία ότι ένας αθλητής δεν μπορεί και να κάνει πρωταθλητισμό και να σπουδάζει. Εκεί σε βοηθάνε να τα κάνεις και τα δύο. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην πας σε μάθημα. Αν οι βαθμοί σου δεν είναι καλοί δεν παίζεις μπάσκετ. Το πρόγραμμα που έκανα εκεί δεν το έχω ξανακάνει στη ζωή μου. Έπρεπε να πηγαίνω στο μάθημα και μετά στην προπόνηση και να έχουμε ταξίδια για τους αγώνες μας. Και ότι ώρα και αν γυρνούσαμε έπρεπε να πάμε για προπόνηση και μετά για μάθημα.

πηγή: Έντυπη έκδοση περιοδικού Ζone Press

Σχετικά Άρθρα

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ: Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΜΟΥ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΜΟΥ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΑΚΕΤΑ

Κώστας Μίσσας στο Zone press : “Το Ελληνικό μπάσκετ αλλάζει κι εξελίσσεται!”

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΥΚΑΣ

Δημήτρης Αγραβάνης στο Zone Press: ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΡΧΗΓΟΥ Ο ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ… ΘΑ ΜΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕ Η ΒΑΛΕΝΘΙΑ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΑΚΕΤΑ
Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα