Παναθηναϊκός 11 Απριλίου 1996 : Το πρώτο αστέρι γεννιέται

Special Zone Press Αφιερώματα

11 Απριλίου  1996. Ο Παναθηναϊκός φτάνει για πρώτη φορά στην κορυφή της μπασκετικής Ευρώπης.  Ήταν ο συγκλονιστικός τελικός με την Μπαρτσελόνα στο Παρίσι, όπου με το block του Στόγιαν Βράνκοβιτς στον Μοντέρο, οι Πράσινοι κράτησαν τη νίκη με 67-66. Με αυτόν τον τρόπο έρχεται στην Ελλάδα το πρώτο κύπελλο πρωταθλητριών και το Zonepress κάνει τη δική του αναδρομή στο γεγονός αυτό.

TOY ΣΩΤΗΡΗ ΚΕΦΑΛΑ

Η off season του 1995

Το καλοκαίρι εκείνο πριν την μεγάλη διάκριση, η διοίκηση του Παναθηναϊκού αποφάσισε να διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τον κορμό εκείνης της ομάδας. Κατάφερε να κρατήσει στις τάξεις του παίκτες-ηγέτες όπως ήταν ο Παναγιώτης Γιαννάκης όπου θα διανύσει την τελευταία του σεζόν σαν αθλητής και ο Στόγιαν Βράνκοβιτς. Ωστόσο, δεν αρκέστηκε μόνο εκεί. Συγκεκριμένα ο σύλλογος τότε προχώρησε σε μια κίνηση που αναμενόταν να κάνει τη διαφορά. Ήταν η μεταγραφή του Ντομινίκ Γουίλκινς. Ο Παναθηναϊκός πλέον ντύνει στα πράσινα έναν παίκτη top επιπέδου όχι μόνο για την Ευρώπη αλλά και για το NBA. Πάντως, η μεταγραφή αυτή σηματοδοτούσε όμως και τον ξεκάθαρο στόχο της διοίκησης για εκείνη τη σεζόν, την κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης. Εντούτοις, ο Παναθηναϊκός όμως με τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς στον πάγκο ήταν μια εξαιρετική ομάδα αλλά με πολλά ερωτηματικά καθώς ο “Μπόζα” ήταν άγνωστο πως θα έκανε …χωριό με τον Ντομινίκ αφού θεωρείτο ο μετρ της άμυνας και έτσι άλλωστε έκανε το μπαμ στην Αθήνα και το ΣΕΦ με την Λιμόζ και το περίφημο μπασκετικό κατενάτσιο.

 

 

Ο πρόωρος τελικός και το επερχόμενο Final-4

Ο ΠΑΟ είχε ασταθή σεζόν και κατέκτησε την 3η θέση στον όμιλό του με 9-5 νίκες και πήρε το εισιτήριο για τα πλέι-οφ. Με αυτόν τον τρόπο, η ελληνική ομάδα αναμενόταν να δώσει μια σειρά πρόωρων τελικών.  Χρειαζόταν υπερβάσεις απέναντι στη δυνατή Μπένετον. Η ιταλική ομάδα είχε πλεονέκτημα έδρας, τον μετέπειτα ΝΒΑερ κόουτς Μάικ Ντ’ Αντόνι στον πάγκο και Ζέλικο Ρέμπρατσα και ο Χένρι Γουίλιαμς. Ο ΠΑΟ νίκησε 70-67 στο ΟΑΚΑ, η Μπενετόν 83-69 για το 1-1 στο Τρεβίζο και στο τρίτο και τελευταίο ματς που ήταν αίμα και άμμος οι πράσινοι άλωσαν την Ιταλική πόλη δίκαια με το 64-65 με το τρομερό κόψιμο-αλλοίωση του Βράνκοβιτς στον Ρέμπρατσα στα 4” σε σουτ από τα 4 μέτρα Με τον Ουίλκινς να έχει μια τρομερή σειρά με μέσο όρο πάνω από τους 22 πόντους. Η νίκη και η πρόκριση μέσα στην Ιταλία ξεσήκωσαν το κοινό του Παναθηναϊκού με τους φίλους της ομάδας να βγαίνουν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν την επιτυχία της ομάδας τους και να περιμένουν πλέον με ανυπομονησία το Final-4 του Παρισιού.

Ο μεγάλος ημιτελικός και οι μνήμες που ήταν ακόμη νωπές

Η συμμετοχή στο Final-4 του Παρισιού ήταν γεγονός. Πρώτος αντίπαλος για την κατάκτηση του κυπέλλου η ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Το δύσκολο κομμάτι δεν ήταν τόσο το αγωνιστικό αλλά το ψυχολογικό. Οι Πράσινοι είχαν νωπές ακόμα τις πληγές από τα παλιότερα Final-4 που δεν κατάφεραν να φτάσουν στον μεγάλο τελικό και ήθελαν αυτή τη φορά να σπάσουν την κακοδαιμονία και να διεκδικήσουν το μεγάλο τρόπαιο.

Ο ημιτελικός ξεκινάει. Στο πρώτο ημίχρονο το Τριφύλλι προηγείται με 36-33. Ισχνό προβάδισμα και τα πάντα θα κρίνονταν στο δεύτερο μέρος. Εκεί, ο Παναθηναϊκός απέδειξε την ανωτερότητα του. έχοντας σε εκπληκτική βραδιά τον Ντομινίκ Γουίλκινς που πέτυχε 35 πόντους πήρε το πολυπόθητο εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό κερδίζοντας με 81-71. Η εξαιρετική εμφάνιση των παικτών του Παναθηναϊκού έδωσε το έναυσμα και τον κόσμο της ομάδας που είχε ταξιδέψει μέχρι την πρωτεύουσα της Γαλλίας για να δει από κοντά την ομάδα του σε ένα τελικό και το όνειρο έγινε πραγματικότητα, με την Μπαρτσελόνα του Αίτορ Ρενέσες να έχει κερδίσει το δεύτερο εισιτήριο. Συγκεκριμένα, οι Καταλανοί απέκλεισαν στον ημιτελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, πρωταθλήτρια Ευρώπης του 1995.

Η ημέρα της στέψης και το χέρι του Θεού

Την Μεγάλη Πέμπτη λοιπόν στις 11 Απριλίου ενώπιον 10.000 θεατών, ο Παναθηναϊκός του Ντομινίκ Γουίλκινς, του Στόγιαν Βράνκοβιτς, του Φραγκίσκου Αλβέρτη, του Νίκου Οικονόμου με αρχηγό τον Παναγιώτη Γιαννάκη και προπονητή τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς έφτασε στο στόχο απέναντι στη Μπαρτσελόνα.

Ο αγώνας στα πρώτα 15 λεπτά είχε το χαρακτήρα ντέρμπι με τις δύο ομάδες να είναι κοντά στο σκορ, όμως στα τελευταία 5 λεπτά του ημιχρόνου η ελληνική παροικία της ομάδας πάτησε γκάζι και χάρη στα τρίποντα των Αλβέρτη και Σταυρακόπουλου πήρε διαφορά 10 πόντων και έκλεισε το ημίχρονο στο 35-25. Στο δεύτερο μέρος όπως ήταν φυσικό οι Πράσινοι προσπαθούσαν να κρατήσουν την διαφορά. Ο Παναθηναϊκός  βάζει τους Μπλαουγκράνα στο καλούπι του και με αργό και σεταρισμένο μπάσκετ με πολύ τσαμπουκά και μπασκετικό ξύλο την αποσυντονίζει και δείχνει ότι θα πάρει εύκολα το τρόπαιο καθώς στην τελική ευθεία είναι μπροστά με 63-52. Όλα αυτά λιγότερο από 3′ για το φινάλε αλλά οι τυπικά γηπεδούχοι έχουν αυτοκτονικές τάσεις. Ο Καρνισιόβας από πλευράς Μπαρτσελόνα βομβαρδίζει πίσω από την γραμμή του τρίποντου, το Τριφύλλι σκοράρει με βολές και ξαφνικά θρίλερ (67-66) με σχεδόν 40” ακόμα. Τα τελευταία δευτερόλεπτα του τελικού είναι χαραγμένα στα πιο μεγάλα βιβλία της ιστορίας του ευρωπαϊκού μπάσκετ, με την Μπαρτσελόνα να βγαίνει στο γρήγορο transition και να προσπαθεί να «κλέψει» τον αγώνα, όμως το χέρι του Θεού, το σταμάτημα του Βράνκοβιτς έσβησε τα όνειρα των Καταλανών με τον Παναθηναϊκό να κατακτά την πρώτη Ευρωλίγκα στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Η Μπαρτσελόνα κατέθεσε ένσταση που θα απορριφθεί από τους διαιτητές. Οι Ισπανοί μιλούσαν για “κλοπή” και “Σέρβικο λόμπι”, ο Ντοριζόν δηλώνει “το καλάθι έπρεπε να μετρήσει” και ο άλλος ρέφερι ο Ισραηλινός Ρέουβεν Βιρόβνικ ότι “Αποκλειστικά υπεύθυνος ήταν ο άλλος συνάδελφος”. Πανικός μα η κατάληξη μία. Οι Πράσινοι είναι πρωταθλητές Ευρώπης.

Αλβέρτης, Γουίλκινς και Οικονόμου σκόραραν τους 43 από τους 66 πόντους μα ο MVP αυτού του τίτλου ήταν αναμφίβολα ο άποντος Βράνκοβιτς. Η αιτία προφανώς γνωστή. Κάτι όμως που ξέρει λίγος κόσμος είναι ότι ο Βράνκοβιτς σε εκείνο τον αγώνα αγωνίστηκε με 39 πυρετό. Δείγμα φυσικά αυταπάρνησης και θυσίας. Από πλευράς Μπαρτσελόνα πάλεψε ουσιαστικά μόνος του ο Καρνισόβας με 23 πόντους. Αναλυτικά οι πόντοι των παικτών των δύο ομάδων.

Παναθηναϊκός (Μάλκοβιτς): Αλβέρτης 17, Γιαννάκης 9, Οικονόμου 10, Ουίλκινς 16, Βράνκοβιτς, Κόρφας 4, Σταυρακόπουλος 9, Βουρτζούμης 2

Μπαρτσελόνα (Ρενέσες): Γκαλιλέα 10, Φερνάντεθ 15, Καρνισόβας 23, Χιμένεθ 9, Γκόντφρεντ 9, Μοντέρο, Ντίεθ, Μπος, Μαρτίνεθ

 

Ο τελικός των διαιτητικών λαθών

Δικαιωματικά, ο χαρακτηρισμός ταιριάζει άρδην στο τελικό που μόλις παρουσιάστηκε. Ήταν ο τελικός στον οποίο έγιναν 13 λάθη των διαιτητών και παραβάσεις στα τελευταία 40 δευτερόλεπτα. Αν σφυριζόταν η παράβαση του ΠΑΟ με την εκπλήρωση των 30”, η Μπαρτσελόνα δεν θα έφευγε ποτέ στον αιφνιδιασμό και θα είχε μια επίθεση σχεδόν 6”. Ακόμα μετά το αντικανονικό κόψιμο, είχε ευκαιρία να πάει σε σουτ νίκης ενώ κανονικά το ματς είχε ολοκληρωθεί. Πολλά και κρίσιμα λάθη αλλά η ουσία δεν αλλάζει.

Η γέννηση της αυτοκρατορίας και μια ευχή

Οι Πράσινοι βρίσκονται για πρώτη φορά στο Έβερεστ της Ευρώπης. Ήταν μια στιγμή δικαίωσης για την οικογένεια Γιαννακόπουλου που ξόδευε κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμές για να φτάσει ο Παναθηναϊκός στο ψηλότερο σκαλί του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Γεγονός, όμως, είναι ότι από το 1996 και έκτοτε ο Παναθηναϊκός έχτισε τη δική του αυτοκρατορία χρησιμοποιώντας αυτό το τρόπαιο σαν τη βάση για την συνέχεια της επιτυχημένης πορείας του εντός και εκτός συνόρων.

Πάντως, αναρωτιέμαι  πόσοι νέοι σήμερα θα ήθελαν να έχουν ζήσει εκείνες τις απίθανες στιγμές του 1995-96 για τον Παναθηναϊκό; Πόσοι αλήθεια θα ήθελαν να βλέπουν από κοντά ένα Ντομινίκ Γουίλκινς, τον κορυφαίο μακράν Αμερικανό όλων των εποχών που έχει πατήσει στο πόδι του στην Ευρώπη και ομολογουμένως και στην Ελλάδα; Ρητορικές ερωτήσεις που όμως κρύβουν γνωστές απαντήσεις. Ας ελπίσουμε πως όσα έχουμε ζήσει με τις ελληνικές ομάδες στο παρελθόν στην Ευρωλίγκα να τα ξαναζήσουμε στο μέλλον.

 

 

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα