Zone Press Συνεντεύξεις Μπάσκετ

Γιώργος Λιμνιάτης αποκλειστικά στο Zone Press: Δέθηκα συναισθηματικά με την ΑΕΚ

Κομβικό ρόλο στη χρονιά που ολοκληρώθηκε ήταν ο μήνας Μάρτιος. Πραγματικά ζήσαμε μια κακοδαιμονία σε μεγάλο βαθμό

 

Αυτό το τρόπαιο ήταν μοναδικό. Θεωρώ πως οι κόποι μας ανταμείφθηκαν

 

Ναι, όταν έφυγε ο Ρος υπήρχε ένα μούδιασμα, αλλά η παρουσία του Ζήση μας έδωσε άλλον αέρα εντός και εκτός παρκέ

 

Η στιγμή είναι σκληρή και στο δικό μου το μυαλό με βασάνιζε όλα αυτά τα χρόνια. Βρέθηκα σε αυτή τη θέση και δεν είναι εύκολο

Ο 50ΧΡΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΟΟΥΤΣ ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΟ ZONE PRESS ΓΙΑ ΤΗ «ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΗ» ΔΙΕΤΙΑ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΨΗΦΟ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ

 

ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ ΠΡΙΝΤΕΖΗ

Από το 2019 αποτέλεσε ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι του κιτρινόμαυρου παζλ. Ηταν ο άνθρωπος – στήριγμα του Ηλία Παπαθεοδώρου και ο εκ των «εγκεφάλων» του τεχνικού επιτελείου. Ο Γιώργος Λιμνιάτης έδωσε όλο του το… είναι στην ΑΕΚ για 2 χρόνια τα οποία είχαν χαρές, είχαν λύπες, είχαν προβλήματα τραυματισμών και κρούσματα κορονοϊού. Όμως ο 50χρονος Ελληνας ασίσταντ κόουτς έδωσε και τη ψυχή του σε καθημερινή βάση για να βοηθήσει την ομάδα. Ηταν εκεί και φυσικά αποχώρησε ως φίλος. Αλήθεια τι γεύση του άφησε αυτή η συνεργασία; Ο Γιώργος Λιμνιάτης ήταν ξεκάθαρος. «Νιώθω ότι δέθηκα αρκετά με αυτή την ομάδα. Το κλίμα ήταν εξαιρετικό με τους παίκτες και το σταφ, αλλά και με την διοίκηση αναπτύχθηκαν σχέσεις για μια ζωή. Εξάλλου ήταν και η πρώτη μου εμπειρία με μεγάλη ομάδα όπως είναι η ΑΕΚ. Ζήσαμε μαζί πολλές στιγμές. Καλές και άσχημες, αλλά για μένα αυτή η γεύση που μου μένει στο τέλος της συνεργασίας είναι ότι δέθηκα συναισθηματικά με την ομάδα».

 

Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ BCL

Η «Ενωση» ξεκίνησε νωρίς νωρίς τη δουλειά καθότι είχε ένα σημαντικό στόχο. Να κατακτήσει στο σπίτι της για δεύτερη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ. Όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό μια και έχασε στον τελικό από την Μπούργος. Η σεζόν ολοκληρώθηκε χωρίς την κατάκτηση κάποιου τίτλου. Ρωτήσαμε ευθέως τον Γιώργο Λιμνιάτη. Η χρονιά ήταν αποτυχημένη για την ΑΕΚ; Ο εκ των κορυφαίων Ελλήνων προπονητών ο οποίος σύντομα θα ανοίξει τα φτερά του ως χεντ κόουτς, ήταν ειλικρινής. «Καταρχήν στην Ελλάδα αυτό που μετράει πολλές φορές είναι το αποτέλεσμα. Ναι την χρονιά που πέρασε, η ομάδα δεν κατέκτησε τίτλους. Όμως τα δύο τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε ένας δυνατός κορμός με εξαιρετικούς Ελληνες παίκτες και ξένους. Είχαμε μια εξαιρετική πορεία τη πρώτη χρονιά. Από την άλλη θα πρέπει να τονίσουμε κάτι. Πως δεν είναι αυτονόητο ότι θα κατακτήσεις τίτλους κάθε χρόνο. Δεν είναι εύκολο. Κακά τα ψέματα υπάρχουν πολλές ομάδες στην Ευρώπη που κάνουν χρόνια να κατακτήσουν τίτλους. Κομβικό ρόλο στη χρονιά που ολοκληρώθηκε ήταν ο μήνας Μάρτιος. Πραγματικά ζήσαμε μια κακοδαιμονία σε μεγάλο βαθμό. Είχαμε κρίσιμα παιχνίδια και στην Ευρώπη και ξαφνικά είχαμε μαζεμένες απουσίες. Πολλούς τραυματισμούς. Επίσης ήμασταν και η πρώτη ομάδα που είχε κρούσμα κορονοϊού. Από την προετοιμασία. Κατά συνέπεια και η διαχείριση δεν ήταν εύκολη. Πάντως αν η προηγούμενη χρονιά είχε ολοκληρωθεί κανονικά (σ.σ χωρίς την διακοπή) τα αποτελέσματα θα ήταν καλύτερα». Να το κάνουμε πιο… λιανά; Η ΑΕΚ λοιπόν δεν κατάφερε να κατακτήσει τον πρώτο στόχο της χρονιάς. Δηλαδή να σηκώσει τη κούπα του Τσάμπιονς Λιγκ. Μήπως αυτή η απώλεια την επηρέασε; Μήπως κουβάλησε αυτό το… βάρος και στη συνέχεια; Ο Γιώργος Λιμνιάτης ήταν ξεκάθαρος και όπως πάντα ντόμπρος. «Όχι δεν νομίζω. Σίγουρα υπήρχε ένα μούδιασμα, μια στενοχώρια που χάσαμε τον τίτλο. Κάτι λογικό. Όμως για εμάς δεν τελείωσε εκεί η χρονιά. Αν θυμάσαι μέχρι και το ματς με το Λαύριο ήμασταν αήττητοι. Αλλωστε είχαμε μια πάστα παιδιών με εμπειρία, φιλοδοξία και κίνητρο. Βέβαια μην ξεχνάμε και κάτι άλλο. Η Μπούργος κατέκτησε το τρόπαιο και κατάφερε μετά να κάνει το back2back. Αυτό έδειξε και τη δυναμική της ως ομάδα».

 

Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΜΑΡΤΗΣ… ΓΔΑΡΤΗΣ

Το κεφάλαιο των τραυματισμών επηρέασε, επισκίασε τη πορεία της ομάδας μέσα στη χρονιά. Ναι ουδέποτε έψαξε το τιμ για δικαιολογίες, αλλά όπως και να το κάνουμε, οι τραυματισμοί ήταν πάνω από τις δυνάμεις των «κιτρινόμαυρων». Πως μπόρεσε το τιμ να διαχειριστεί αυτή την κακοδαιμονία; Βασικά υπήρχε τρόπος; «Όχι δεν ήταν εύκολο. Δεν μπορείς να διαχειριστείς εύκολα αυτή τη κατάσταση. Είχαμε μαζεμένες απουσίες. Ειδικά στη γραμμή των ψηλών είχαμε ξεμείνει, αλλά και στους γκαρντ. Φαντάσου στο κρίσιμο ματς με το Στρασβούργο είχαμε μόνο τον Μαυροειδή στους ψηλούς και στο ζέσταμα έπαθε λουμπάγκο. Μιλάμε για τρομερή κακοδαιμονία. Επίσης, εμείς είχαμε κρούσματα σποραδικά. Κατά διαστήματα. Κοιταζόμασταν να δούμε πόσα άτομα έχουμε μείνει. Κάποιες φορές σε στιλ πλάκας όμως είπαμε να μπούμε να παίξουμε και εμείς, αν και μας έχουν πάρει τα χρόνια. Ολη αυτή η κατάσταση μας επηρέασε. Υπήρχε απογοήτευση. Θεωρώ πάντως πως αν το ματς της πρεμιέρας με τη Νίζνι δεν είχε αναβληθεί, θα είχαμε διαφορετική πορεία. Γιατί μετατέθηκε την ίδια εβδομάδα πριν τον αγώνα με το Στρασβούργο στη Γαλλία ενώ μετά τη Ρωσία είχαμε ταξίδι στη Θεσσαλονίκη κόντρα στον Αρη. Δηλαδή και απουσίες και κόπωση λόγω των ταξιδιών».

 

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΖΗΣΗ

Υπό τις οδηγίες του Ηλία Παπαθεοδώρου, αλλά και του Γιώργου Λιμνιάτη, η «Ενωση» πρόσθεσε ένα χρόνο πριν και μια άλλη σημαντική κούπα. Αυτή του κυπέλλου Ελλάδας κόντρα στον Προμηθέα. Γυρίσαμε τον χρόνο πίσω και το φέραμε στο… τραπέζι της κουβέντας. «Ηταν κάτι το σπουδαίο. Τα συναισθήματα ήταν έντονα. Η κατάκτηση ήρθε και με σημαντικές απουσίες. Δεν είχαμε τον Λάνγκφορντ και τον Γκίκα. Αυτό το τρόπαιο ήταν μοναδικό. Θεωρώ πως οι κόποι μας ανταμείφθηκαν». Ένα τρόπαιο το οποίο σήκωσε ο αρχηγός της ομάδας, Νίκος Ζήσης. Ο οποίος φόρεσε τα κιτρινόμαυρα ξανά μεσούσης της σεζόν. Η επιστροφή του είχε κομβικό ρόλο στην ομάδα; Η απάντηση του 50χρονου Ελληνα κόουτς ήταν αφοπλιστική. «Κοίταξε, ο Νίκος ήρθε σε μια περίοδο που εμείς στερηθήκαμε έναν σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα μας. Τον Ρος, ο οποίος πήρε μεταγραφή στην ΤΣΣΚΑ. Η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας του Νίκου φυσικά και φάνηκε αμέσως στο γήπεδο. Δεν χρειάζεται να πούμε και να περιγράψουμε πόσο σπουδαίος παίκτης ήταν για την ομάδα και για το ελληνικό μπάσκετ. Ναι, όταν έφυγε ο Ρος υπήρχε ένα μούδιασμα, αλλά η παρουσία του Ζήση μας έδωσε άλλον αέρα εντός και εκτός παρκέ».

Η ΨΗΦΟΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ

Μετά την εκτός έδρας ήττα από τον Κολοσσό, η ΑΕΚ αποφάσισε να λύσει τη συνεργασία της με τον Ηλία Παπαθεοδώρου. Αμέσως ψάχτηκε για τον αντικαταστάτη του. Προσωρινά ανέλαβε τη τεχνική ηγεσία της ομάδας, ο Γιώργος Λιμνιάτης. Όμως οι παίκτες ψήφιζαν… δαγκωτό τη παρουσία του. Ηθελαν εκείνος, να αναλάβει μέχρι τέλους το χρίσμα. Του το είχαν μεταφέρει. Πως το εξέλαβε εκείνος στο μυαλό του; «Όπως σου είπα και στην αρχή, με την ομάδα είχαν αναπτυχθεί δυνατές σχέσεις. Με τους παίκτες με το σταφ. Ηταν τιμή για εμένα που μου το ζήτησαν. Ειδικά από ένα τέτοιο ρόστερ που στελεχώνεται από παιδιά που έχουν διαγράψει τρομερή πορεία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Η εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπό μου ήταν τεράστια τιμή. Όμως μερικά πράγματα, τα μαθαίνεις μέσα από το μπάσκετ. Από τις συνεργασίες. Ημουν χρόνια με τον Ηλία Παπαθεοδώρου και ηθικά δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να συνεχίσω στην ομάδα». Ετσι ο Γιώργος Λιμνιάτης έκανε μια γκεστ εμφάνιση ως χεντ κόντρα στον Προμηθέα (14/4). Όμως τα λόγια που είπε μετά το τέλος του ματς ήταν ανατριχιαστικά. Θα πρέπει να διδάσκονται παντού. Κλήθηκε να σχολιάσει για το αν ήταν εύκολη απόφαση να πει το «όχι» και εκείνος είπε κάτι λέξεις που έμειναν χαραγμένες στο μυαλό μας. «Ξέρεις ποια είναι η δύσκολη απόφαση; Να είσαι προπονητής σε 14χρονους και σε 18χρονους και να καλείσαι μια μέρα πριν από το τουρνουά, να κόψεις 14χρονους και 18χρονους. Που έχουν όνειρα για τη ζωή τους, για το μπασκετικό τους μέλλον. Αυτό ήταν δύσκολο». Ο Ελληνας κόουτς σχολίασε αυτή τη δήλωση που είχε κάνει τότε. «Αυτή τη κουβέντα την είχα πει και στα αποδυτήρια στα παιδιά, όταν αποφάσισα να τους γνωστοποιήσω πως δεν θα συνεχίσω. Για 9 χρόνια ήμουν στέλεχος σε όλες τις βαθμίδες των εθνικών μας ομάδων. Βλέπεις παιδιά με όνειρα και φιλοδοξίες να νιώθουν ότι είναι τιμή τους να φορούν τα γαλανόλευκα και εσύ να τους κόβεις από τη συνέχεια. Να τους λες πως δεν θα συνεχίσουν. Η στιγμή είναι σκληρή και στο δικό μου το μυαλό με βασάνιζε όλα αυτά τα χρόνια. Βρέθηκα σε αυτή τη θέση και δεν είναι εύκολο».

Η ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο Γιώργος Λιμνιάτης είναι ένας προπονητής-κόσμημα που έχει τον δικό του τρόπο να μεταλαμπαδεύει τις γνώσεις του στους παίκτες. Από το 2017 βρίσκεται στο πλευρό του Ηλία Ζούρου στην εθνική Γεωργίας και άπαντες πίνουν νερό στο όνομά τους. Όμως υπήρξαν και δύο παιχνίδια που δεν θα τα ξεχάσει ποτέ. Στο πλαίσιο των προκριματικών για το Παγκόσμιο της Κίνας το 2019, η Γεωργία θα αντιμετώπισε την Εθνική. Πώς ήταν η… αντάμωση; «Ηταν ένα περίεργο συναίσθημα. Το ένιωσα κυρίως κατά την διάρκεια του άκουσμα του Εθνικού μας ύμνου. Δύσκολη στιγμή που δεν περιγράφεται. Ούτε από εμένα, ούτε από τον Ηλία Ζούρο. Όμως θέλω να πω πως είναι τιμή μου που βρίσκομαι σε αυτή την εθνική. Μας εκτιμούν και μας έχουν περιβάλλει με αγάπη. Στόχος μας είναι περάσουμε στην επόμενη φάση από τα παράθυρα του Νοεμβρίου για το Παγκόσμιο και μετά να πάμε στο Ευρωμπάσκετ μια και ο ένας όμιλος θα διεξαχθεί στην Τιφλίδα. Θεωρώ πως θα έχουμε όλους τους παίκτες στη διάθεσή μας για να κάνουμε το καλύτερο δυνατό».

Οσον αφορά τον ίδιον… «θέλω να κάνω το επόμενο βήμα στην καριέρα μου ως χεντ κόουτς και να προσφέρω όσο μπορώ μέσα από τα χρόνια εμπειρίας και δουλειάς». Το βέβαιο είναι πως προπονητές και άνθρωποι σαν τον Γιώργο Λιμνιάτη κάνουν καλύτερο το μπάσκετ και την κοινωνία μας.

 

 

 

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα