Τελικά, η σιωπή είναι χρυσός ?!

Απόψεις Μπάσκετ

Υπάρχουν πράγματα που μας ενοχλούν και κανείς δεν θα συζητά, ανοιχτά κι επίσημα. Όλοι όμως θα συζητούν, τα σχολιάζουν, και τα καυτηριάζουν όταν είναι μαζεμένοι στο σαλόνι ,στο πρακτορείο, στο γραφείο. Κι αν κάποια πράγματα είναι δύσκολο να αλλάξουν, κάποια άλλα είναι πολύ εύκολο να αλλάξουν. Αλλά δεν αλλάζουν και συνεχίζουν να ενοχλούν.

Έχουμε ξαναπεί ότι οι δημοσιογράφοι μπορούν να κάνουν καλά ή κακά τη δουλειά τους και αυτό δεν είναι πρόβλημα. Αν θέλεις τους διαβάζεις κι αν θέλεις δεν τους διαβάζεις. Όμως, είσαι εγκλωβισμένος στο να παρακολουθείς παιχνίδια μπάσκετ με συγκεκριμένους εκφωνητές.

Παρακολούθησα ένα παιχνίδι μπάσκετ με κλειστό τον ήχο. Ήταν μια απαίσια εμπειρία. Παρακολούθησα ένα παιχνίδι μπάσκετ σε κανάλι άλλης ευρωπαϊκής χώρας, με τον εκφωνητή να μιλάει στη γλώσσα του. Κάτι έλειπε, αλλά όλα μια χαρά ήταν, στην τελική. Αυτό που δεν αντέχεται μερικές φορές, είναι να παρακολουθείς ένα παιχνίδι μπάσκετ και να εκνευρίζεσαι με τους εκφωνητές.

Έχουμε εκφωνητές οι οποίοι κάνουν επίδειξη γνώσεων, μέσα στην ροή του παιχνιδιού αναφέρουν στατιστικά τα οποία δεν έχουν καμία αξία. Ανακοινώνουν την αλλαγή ενός παίκτη ή την απόφαση ενός προπονητή, και βρίσκουν σωστό να αναφέρουν από ποια πόλη της Σλοβακίας κατάγονται. Ή αναφέρουν τις προηγούμενες εφτά ομάδες στις οποίες έχει αγωνιστεί ένας παίκτης. Ή επιμένουν να αναφέρουν λάθος τον παίκτη που χρεώθηκε ένα φάουλ ή πέτυχε ένα καλάθι. Η αναφέρουν αλλού σκορ από αυτό που δείχνει η οθόνη της τηλεόρασης. Και έχουν μια εμμονή με τα signature phrases.  Τα λένε, τα λένε πάλι, τα λένε ξανά και ξανά.

Κάποια μέσα δίνουν πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά για να εξασφαλίσουν τις μετάδοσεις μιας μπασκετικής διοργάνωσης. Όταν μιλάμε για συνδρομητικά κανάλια, ο θεατής – πελάτης έχει τη δυνατότητα να διαμαρτυρηθεί για την ποιότητα της τηλεοπτικής κάλυψης των αγώνων που παρακολουθεί. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως την ΕΡΤ, ο θεατής – πελάτης δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Είναι καταδικασμένος να βλέπει τα παιχνίδια στο επίπεδο της τηλεοπτικής κάλυψης που η ΕΡΤ θεωρεί αντάξιό σου.

Το πρόβλημα με κάποιους – πολλούς εκφωνητές στα παιχνίδια μπάσκετ στα ελληνικά κανάλια – κι όχι μόνο στην ΕΡΤ είναι ότι έχουν χάσει λίγο ή και πολύ το βασικό προσανατολισμό.

Ποιες είναι οι προσδοκίες που έχει ο θεατής από τον εκφωνητή ενός αγώνα μπάσκετ;! Να τον βοηθήσει να παρακολουθήσει το παιχνίδι καλύτερα. Να τον βοηθήσει να παρακολουθεί τις φάσεις, να τον ενημερώνει για πράγματα που γίνονται στο γήπεδο αλλά είναι εκτός τηλεοπτικού κάδρου, να τον τροφοδοτεί με πληροφορίες που έρχονται από την στατιστική υπηρεσία, να του δίνει και πληροφορίες που αφορούν το ίδιο το παιχνίδι ώστε να μπορεί να κατανοήσει καλύτερα τι συμβαίνει στον αγωνιστικό χώρο. Η μεταφέρουν την άποψή τους για το αν θα έπρεπε ο προπονητής να πάρει νωρίτερα τάιμ-άουτ ή αν θα έπρεπε να γυρίσει νωρίτερα την άμυνα σε ζώνη.

Δεν χρειαζόμαστε τίποτα απ’ όλα αυτά. Θέλουμε ο εκφωνητής να μας βοηθά να καταλάβουμε και να παρακολουθήσουμε καλύτερα το παιχνίδι, να προσθέσει τη μετάδοση δώσει τα στοιχεία που δεν μπορεί να μεταφέρει η εικόνα. Αλλιώς, δεν χρειαζόμαστε εκφωνητές, ας βλέπουμε απλά το παιχνίδι και να ακούμε τις αντιδράσεις της κερκίδας.

Είναι κοινό μυστικό και κάποιος έπρεπε με αγάπη να το αναφέρει…

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα