Άραγε μπορούμε να γίνουμε… Ρεάλ;

Απόψεις

Όχι, για να σας προλάβω, δεν σας προτρέπω να γίνεται φαν της μαδριλένικης ομάδας, ή να αγοράσετε καμία φανέλα ή κανένα κασκόλ. Προς Θεού. Άλλωστε όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι είμαι «μπλαουγκράνα» μέχρι το… κόκκαλο.

ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ ΠΡΙΝΤΕΖΗ

Όμως, δεν μπορώ να παραβλέψω κάτι σημαντικό, κάτι εντυπωσιακό. Τα όσα έχει καταφέρει αυτή η ομάδα επί εποχής Πάμπλο Λάσο. Διότι δεν είναι μόνο ο Βάσκος κόουτς, αλλά είναι ένα ολόκληρο σύστημα. Καλά στημένο και δομημένο. Η Ρεάλ ρίχνει στα βαθιά πιτσιρικάδες και όχι σε παιχνίδια που έχουν κριθεί ή σε φιλικά, αλλά και σε ματς υψηλού κινδύνου. Τρανό παράδειγμα το γεγονός πως στο ματς με την ΤΣΣΚΑ, η Ρεάλ είχε στερέψει από υλικό και αντί να ζητήσει αναβολή του αγώνα, κατέβηκε και με εκκολαπτόμενους επαγγελματίες. Ενας εξ’ αυτών ήταν ο 17χρονος Σλοβένος γκαρντ Ούρμπαν Κλαβζάρ. Και ο πιτσιρικάς αγωνίστηκε και σημείωσε 10 πόντους όντας ένας από τους διακριθέντες και η Ρεάλ χαμογέλασε κόντρα στην ΤΣΣΚΑ. Είχε… πρόγραμμα. Και τι πρόγραμμα.

Η περίφημη ακαδημία «Λα Φάμπρικα» εξάγει πολλά ταλέντα. Διαθέτει ένα ολόκληρο δίκτυο στα μήκη και στα πλάτη της Ευρώπης, «τσεκάρει» παίκτες και φυσικά τους τσιμπάει προτού την προλάβουν άλλοι διορατικοί «μνηστήρες». Όπως έγινε με τον Σλοβένο γκαρντ που σας ανέφερα, αλλά και παλιότερα με τον Λούκα Ντόντσιτς. Ειλικρινά ζήλεψα όταν είδα μονάδες όπως Ουσμάν και Σεντίκ Γκαρούμπα ή όπως ο Χουάν Νούνιες να παίρνουν χρόνο συμμετοχής. Είτε βοήθησαν είτε όχι, το σημαντικό είναι ότι ο Πάμπλο Λάσο τους εμπιστεύτηκε εκ νέου. Διότι δεν σημαίνει πως στο ντεμπούτο τους θα… πετούν. Χρειάζεται ηρεμία, υπομονή. Ωραίες λέξεις, αλλά σχεδόν άγνωστες στις ελληνικές ομάδες ή τουλάχιστον στις περισσότερες.

Αν διεξαγόταν ένα πρωτάθλημα U18 με τις εκάστοτε ομάδες της Basket League, θαρρώ πως θα ήταν κάτι το ιδανικό.

Η ερώτηση που θα κάνω στον εαυτό μου είναι η εξής. «Αραγε μπορούμε να γίνουμε… Ρεάλ»; Μπορούν οι «αιώνιοι», η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, ο Αρης και άλλες ομάδες να ακολουθήσουν το πρόγραμμα των Μαδριλένων; Προφανώς και αυτό δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν πατάς ένα κουμπί και όλα αλλάζουν. Ακόμα και αν αποφασίσουν οι ομάδες να ρίξουν ένα κάρο χρήματα για να επενδύσουν ακόμα πιο πολύ στις ακαδημίες τους, δεν θα βγάλουν αύριο ή μεθαύριο έτοιμους παίκτες για να πέσουν στα… βαθιά. Το βασικό είναι να μπορέσει να αλλάξει η νοοτροπία μας. Μπασκετική τεχνογνωσία υπάρχει, σύγχρονες εγκαταστάσεις υπάρχουν (όχι για όλες τις ομάδες, όμως), αλλά δεν είμαι βέβαιος πως οι ομάδες έχουν επενδύσει πολλά πάνω στο δίκτυό τους. Δηλαδή να έχουν τμήμα σκάουτινγκ που να «τσεκάρει» συνεχώς παίκτες. Είναι κάτι που είχε τονίσει και ο Ρικ Πιτίνο. Χρειάζεται τμήμα σκάουτινγκ.

Ναι Ρεάλ δεν μπορούμε ακόμα να γίνουμε. Φανταστείτε να παίζει ο Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ ντέρμπι με τον Ολυμπιακό για παράδειγμα και οι «πράσινοι» – την ώρα που… καίγεται το ματς, να ρίχνουν στο παρκέ τον νεαρό Αβδάλα ή οι «ερυθρόλευκοι» να ρίχνουν στο παρκέ τον νεαρό Οικονομόπουλο. Τι θα άκουγαν οι προπονητές. Προσωπικά θα μου άρεσε και ας υπήρχε ρίσκο. Όμως για να πατήσει στο παρκέ ο κάθε Αβδάλας ή ο κάθε Οικονομόπουλος θα πρέπει πρώτα να «ψηθεί» καλά. Τι νομίζετε ότι ο Κλαβζάρ μπήκε στο ματς με την ΤΣΣΚΑ χωρίς να έχει φάει τα… μούτρα του; Τουναντίον. Δούλευε σκληρά στις προπονήσεις ενώ πρωταγωνίστησε με την U18 της Ρεάλ. Ετσι ξεχώρισε και ο Πάμπλο Λάσο τον πήρε στην ανδρική ομάδα ώστε να τον επιβραβεύσει και να δει αν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Διότι ας μη γελιόμαστε και η Ρεάλ θέλει να κατακτάει τίτλους. Όμως προτιμάει να το κάνει με δικά της παιδιά. Αυτό είναι το ιδανικό. Η τόνωση του ελληνικού αίματος είναι κάτι πολύ όμορφο και επιβεβλημένο, αλλά στη πράξη θέλει χρόνο, δουλειά, ενώ θα υπάρχει και το ανάλογο κόστος. Εμείς, άραγε έχουμε την υπομονή, τη σωστή νοοτροπία για να βάζουμε σταδιακά τους νεαρούς στο παρκέ, να τους δώσουμε άλλη μια ευκαιρία ή προτιμούμε να πάρουμε έναν ξένο αμφιβόλου ποιότητας; Δεν τα ισοπεδώνω όλα, αλλά είμαι… ρεαλιστής.

 

 

 

 

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα