Μπασκετικές αναμνήσεις μιας δεκαετίας

Αθλητικά

Η δεκαετία τελειώνει και το Zone Press σας θυμίζει το 10 μπασκετικές στιγμές που δε θα ξεχάσουμε ποτέ. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαμε να βρούμε πολύ περισσότερες αφού αυτά που είδαμε σε παγκόσμια πρωταθλήματα, Ευρωμπάσκετ, Euroleague, NBA αλλά και εντός των συνόρων ήταν άκρως συναρπαστικά. Ειδικά στον ευρωπαϊκό χώρο όπου το μπάσκετ χωρίστηκε στα δύο, λόγω της διαμάχης Euroleague και FIBA, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Όπως και να ‘χει, σας παρουσιάζουμε τις κορυφαίες, κατ’ εμάς, αναμνήσεις των 10s.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

10. Το “σχίσμα” του ευρωπαϊκού μπάσκετ

Το ευρωπαϊκό μπάσκετ πέρασε στα μέσα της δεκαετίας τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του. Η κόντρα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, της FIBA Europe, και της Euroleague έφτασε στα άκρα. Όταν μετά από αλλεπάλληλες κόντρες και ατέρμονες συζητήσεις η συνύπαρξη των δύο πλευρών κατέστη ανέφικτη γεννήθηκε το Champions League Basketball και το σχίσμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ ήταν πλέον γεγονός. Έτσι, από τη σεζόν 2016-2017 και έπειτα, οι διοργανώσεις χωρίζονται σε αυτές τις Euroleague (Turkish Airlines Euroleague και Eurocup) και σε αυτές της FIBA (Champions League Basketball και FIBA Europe Cup).

9 Οι Έλληνες προπονητές στην ελίτ

Οι τίτλοι των ελληνικών ομάδων πάντα έχουν μεγαλύτερη αξία για εμάς. Όταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε την Τρίτη του Euroleague το 2013 ο Γιώργος Μπαρτζώκας έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κατακτάει τον κορυφαίο διασυλλογικό τίτλο. Πλέον δεν είναι ο μόνος αφού στα επόμενα χρόνια ο Δημήτρης Ιτούδης όχι μόνο επανέλαβε το κατόρθωμα του Μπαρτζώκα αλλά τον ξεπέρασε κιόλας. Ο Έλληνας κόουτς κατέκτησε την Euroleague με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 2016 στο Βερολίνο κερδίζοντας την Φενέρ του «δασκάλου» του, Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Τον Μάιο του 2019, ο Ιτούδης ξανακέρδισε την Euroleague με την ΤΣΣΚΑ στον τελικό της Βιτώρια κόντρα στην Έφες αυτή τη φορά.

8 Το… φαινόμενο Ντόνσιτς

Μπορεί ο Γιάννης Αντετοκούμπο να τράβηξε τα βλέμματα με τα κατορθώματά του αλλά υπήρχε και δεύτερο παιδί θαύμα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ο Λούκα Ντόνσιτς μας συστήθηκε ως παίκτης της ομάδας Next Gen της Ρεάλ Μαδρίτης και σε ηλικία 15 ετών κατέκτησε την Euroleague νέων το 2015 στη Μαδρίτη. Από την επόμενη κιόλας χρονιά έγινε μέλος της πρώτης ομάδας των Μαδριλένων και αυτά που έκανε στο παρκέ ξύπνησαν αναμνήσεις σπουδαίων παικτών του παρελθόντος. Τα κατορθώματα του εκπληκτικού Σλοβένου κορυφώθηκαν το 2018, έχοντας ήδη κατακτήσει την προηγούμενη χρονιά το Ευρωμπάσκετ και μάλιστα έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 2018 κατέκτησε και την Euroleague με τη φανέλα της Ρεάλ και μάλιστα ανακηρύχθηκε MVP τόσο της χρονιάς όσο και του Final 4. Τα στοιχήματα έδιναν και έπαιρναν για το αν θα είναι το νούμερο ένα στο draft του NBA. Τελικά βρέθηκε στο νούμερο 3 και έγινε παίκτης των Ντάλας Μάβερικς. Στη δεύτερη του χρονιά στην μεγαλύτερη λίγκα του κόσμου συνεχίζει να εντυπωσιάζει και δείχνει ότι στα 22 του θα είναι ένας από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές του Γιάννη στο NBA, αποδεικνύοντας πως το NBA έχει πλέον κατακτηθεί από Ευρωπαίους!

 

7 “Αιώνια” κυριαρχία εντός των συνόρων

Στα εγχώρια, η κυριαρχία των «αιώνιων» συνεχίστηκε. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός κατέκτησαν σχεδόν όλους τους τίτλους σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Η παρένθεση έγινε από την ΑΕΚ η οποία τη σεζόν 2017-2018 αφού πρώτα απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του κυπέλλου εν συνεχεία κέρδισε τον Ολυμπιακό στον τελικό στο Ηράκλειο. Η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα παρουσίασε ένα σύνολο πολύ ανταγωνιστικό που έφερε τίτλο στην Ένωση μετά το μακρινό 2002. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή αφού λίγους μήνες μετά ακολούθησε και ο ευρωπαϊκός τίτλος. Κατά τα άλλα, ΠΑΟΚ, Άρης, Απόλλωνας Πάτρας και Φάρος Κερατσινίου κατάφεραν να φτάσουν στον τελικό Κυπέλλου αλλά όλοι ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό, όπως και ο Προμηθέας Πάτρας που έφτασε στους τελικούς του πρωταθλήματος τον Μάιο του 2019.

6 Ισπανία uber alles

Αν μία εθνική ομάδα εντυπωσίασε στο ευρωπαϊκό στερέωμα αυτή ήταν η Ισπανία. Με φόρα από το Ευρωμπάσκετ του 2009 κατέκτησε και αυτό του 2011 και του 2015 ενώ το 2013 και το 2017, που δεν έφτασε στον τελικό, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο συνεχίζοντας έτσι ένα εντυπωσιακό σερί που τους φέρνει στα μετάλλια σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις από το 2016 και μετά.

Ενδιάμεσα είχαν μεσολαβήσει η κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ από τη Γαλλία του Πάρκερ το 2013 αλλά και η εντυπωσιακή Σλοβενία του μεγάλου Ντράγκιτς και του Ντόνσιτς που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ του 2017 στην Κωνσταντινούπολη.

5 Οι… διάδοχοι της Dream Team και οι “αλύγιστοι” Ισπανοί

Τρία Παγκόσμια Κύπελλα διοργανώθηκαν αυτή τη δεκαετία, 2010, 2014 και 2019. Η κυριαρχία των ΗΠΑ ήταν έντονη. Στο Παγκόσμιο του 2010 στην Τουρκία, οι ΗΠΑ έκαναν… περίπατο και μάλιστα με ομάδα του έλλειπαν οι σταρ. Ο «βετεράνος» Όντομ και ο ανερχόμενος, τότε, Ντουράν ξεχώρισαν και οδήγησαν τους Αμερικανούς ξανά στην κορυφή του κόσμου μετά το μακρινό 1994.

Το 2014 στην Ισπανία, οι ΗΠΑ επιβεβαίωσαν ξανά τον τίτλο του φαβορί. Παρότι ο πολυαναμενόμενος τελικός μεταξύ ΗΠΑ και Ισπανίας δεν έγινε ποτέ, αφού οι Ισπανοί αποκλείστηκαν από τη Γαλλία στον προημιτελικό, ο τελικός ήταν ένας μονόλογος απέναντι στη Σερβία του Τζόρτζεβιτς. Χάρντεν, Κάρι και Ίρβινγκ οδήγησαν την ομάδα τους στον 5ο παγκόσμιο τίτλο τους.

Το 2019, το Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας παρακολουθήσαμε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και ανατρεπτικά τουρνουά των τελευταίων χρόνων. ΗΠΑ, Σερβία και Ελλάδα ήταν τα μεγάλα φαβορί, κανένα από αυτά, όμως, δεν κατάφερε να φτάσει στην 4άδα! Οι Ισπανία παρουσιάστηκε πολύ σοβαρή και αποτελεσματική παρότι βρισκόταν σε φάση ανανέωσης με τους αστέρες των προηγούμενων χρόνων να είναι πλέον εκτός ρόστερ, με πρώτο και καλύτερο τον Πάου Γκασόλ. Η ηρωική Αργεντινή με τον 40άρη(!) Λουίς Σκόλα έκανε ένα εκπληκτικό τουρνουά αλλά αρκέστηκε στο ασημένιο μετάλλιο. Η Γαλλία, η οποία νωρίτερα απέκλεισε τις ΗΠΑ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο ενώ η Αυστραλία ολοκλήρωσε την τετράδα.

 

 

4 Ο μαγικός κόσμος του NBA και η νέα γενιά

Το NBA ήταν πάντα το πιο θεαματικό πρωτάθλημα του κόσμου. Πολλές μεγάλες προσωπικότητες εντυπωσίασαν τα 10 τελευταία χρόνια και πολλές διαφορετικές ομάδες σήκωσαν το πολυπόθητο τρόπαιο. Αναμφισβήτητα, όμως, ήταν η δεκαετία που έλαμψε το σύνολο του Στιβ Κερ, οι Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς. Με τους splash brothers, Κάρι και Τόμσον, να ηγούνται, οι «πολεμιστές» κατέκτησαν τρεις φορές το τρόπαιο και έφτασαν άλλες δύο στους τελικούς, όπου ηττήθηκαν από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς του Τζέιμς το 2016 και από τους Τορόντο Ράπτορς του Λέοναρντ το 2019. Στα highlights τους, το επικό ρεκόρ 73 νικών και μόνο 9 ηττών τη σεζόν 2015-2016. Το θρυλικό ρεκόρ 72-10 των Μπουλς του Τζόρνταν καταρρίφθηκε αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για του Γουόριορς οι οποίοι έχασαν στους τελικούς από τους Καβαλίερς.

3 Αποχωρήσεις και υποβιβασμοί

Σίγουρα δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στις «καλές ειδήσεις» της δεκαετίας ωστόσο αποτελεί μεγάλη είδηση το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός υποβιβάστηκε στην Α2. Ο «πόλεμος» Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, που ξεκίνησε από την αποχώρηση των «ερυθρολεύκων» στον ημιτελικό του ΟΑΚΑ το Φεβρουάριο του 2019 οδήγησε μετά από αλυσιδωτές ενέργειες στον υποβιβασμό του Ολυμπιακού και εν συνεχεία στη δημιουργία την αναπτυξιακής ομάδας του. Το μοναδικό θετικό που μπορούμε να συγκρατήσουμε από όλη αυτή την ιστορία είναι πως η ομάδα του Προμηθέα Πάτρας, μετά από σταθερά ανοδική πορεία, κατάφερε να φτάσει στους τελικούς της Basketleague και έγινε η πρώτη ομάδα της περιφέρειας που κατάφερε κάτι τέτοιο. Ο Παναθηναϊκός δε δυσκολεύτηκε, βέβαια, και ο Προμηθέας αρκέστηκε στην τιμητική συμμετοχή στους τελικούς όπου ηττήθηκε με 3-0 στη σειρά των αγώνων.

2 Τα ελληνικά χρώματα παραμένουν ανεξίτηλα

Μπορεί το τέλος της δεκαετίας να κλείνει με φθίνουσα πορεία για τις ελληνικές ομάδες αλλά τα 10s ήταν υπέρλαμπρα για τα ελληνικά χρώματα. Στα 10 τελευταία χρόνια πανηγυρίσαμε 5 διεθνείς τίτλους με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και ΑΕΚ, σε ευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο.

Χρονικά, ο Παναθηναϊκός σήκωσε το 6ο ευρωπαϊκό του στο Final 4 της Βαρκελώνης. Από τη στιγμή που οι παίκτες του Ομπράντοβιτς απέκλεισαν το φαβορί Μπαρτσελόνα στα πλέι οφ το έργο τους στο Final 4 ήταν πολύ πιο εύκολο. Στον ημιτελικό κόντρα στη Σιένα δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερη αντίσταση ενώ στον τελικό απέναντι στη Μακάμπι του Ντέιβιντ Μπλατ έκαναν μια από τις πιο άνετες νίκες τους σε τελικό, με τελικό σκορ 78-70.

 

Η αμέσως επόμενη χρονιά ήταν γεμάτη υπερβάσεις. Ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε ξανά στο Final 4, χωρίς αυτό να αποτελεί μεγάλη έκπληξη, σε αντίθεση με την υπέρβαση των «ερυθρολεύκων» που με τον τεράστιο Ντούσαν Ίβκοβιτς στον πάγκο και με μια ομάδα με νέους αλλά εξελίξιμους παίκτες κατάφερε να προκριθεί και αυτός στο Final 4 της Κωνσταντινούπολης. Οι υπερβάσεις για τον Ολυμπιακό δεν τελείωσαν εκεί, όμως, αφού στον ημιτελικό νίκησαν την Μπαρτσελόνα και στον τελικό τους περίμενε η ΤΣΣΚΑ, η οποία είχε αποκλείσει τον Παναθηναϊκό με πολλά παράπονα από τους «πράσινους» για τη διαιτησία. Ο τελικός έμοιαζε σαν νίκη για τους παίκτες του Ίβκοβιτς κόντρα σε μία ομάδα γεμάτη αστέρες. Όταν η διαφορά έφτασε σε επίπεδα άνω των 10 πόντων όλα έμοιαζαν χαμένα. Η ψυχή των «ερυθρολεύκων» όμως ήταν αυτή που μίλησε στο τέλος και με μια επική ανατροπή που ολοκληρώθηκε με το buzzer beater του Πρίντεζη έφερε τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 15 χρόνια, απρόσμενα αλλά πέρα για πέρα δίκαια.

 

Η επόμενη χρονιά ξεκίνησε δύσκολα για τους «αιώνιους» αφού Ίβκοβιτς και Ομπράντοβιτς αποχώρησαν και άφησαν τη θέση του σε Μπαρτζώκας και Πεδουλάκη αντίστοιχα. Το έργο των νέων προπονητών ήταν εκ φύσεως δύσκολο ωστόσο ο Παναθηναϊκός έφτασε στα πλέι οφ κοντράροντας στα ίσια τη σπουδαία Μπαρτσελόνα αλλά εν τέλη αποκλείστηκε με 3-2 ήττες. Ο Ολυμπιακός από την άλλη ξεπέρασε ξανά τον εαυτό του παίρνοντας την πρόκριση κόντρα στην Έφες. Στο Final 4 του Λονδίνου ξύπνησαν μνήμες Κωνσταντινούπολης αφού στον ημιτελικό βρέθηκε μπροστά τους ξανά η ΤΣΣΚΑ, του Έτορε Μεσίνα αυτή τη φορά. Ο Ολυμπιακός της… είχε πάρει τον αέρα και προκρίθηκε με άνεση στον τελικό για δεύτερη συνεχή χρονιά. Η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν το φαβορί και το απέδειξε για ένα ημίχρονο. Ο Σπανούλης και οι συμπαίκτες του, όμως, είχαν άλλη άποψη και με ένα εκπληκτικό δεύτερο ημίχρονο χάρισαν στον Ολυμπιακό ένα ανεπανάληπτο back to back επικρατώντας εμφατικά με 100-88 στον τελικό.

 

Εκεί που Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έδειχναν να χάνουν κάτι από τη δόξα τους στην Euroleague και να μένουν μακριά από τίτλους βρέθηκε η ΑΕΚ, στη δεύτερη συμμετοχή της στο νεοσύστατο Champions League Basketball της FIBA, να φτάσει με κόπο και υπερβάσεις στο Final 4. Η διοίκηση της Ένωσης έκανε τα πάντα για να διοργανώσει το Final διοργανώσει το Final 4 και τα κατάφερε. Το ΟΑΚΑ φιλοξένησε αυτή τη γιορτή και ο κόσμος της ΑΕΚ εξαφάνισε τα εισιτήρια! Με τον Ντράγκαν Σάκοτα στον πάγκο, η ΑΕΚ αντιμετώπισε τη Μούρθια στον ημιτελικό και έστω και δύσκολα πήρε τη νίκη με 77-75. Ο τελικός, 50 χρόνια μετά το έπος του Αμερικάνου, του Τρόντζου, του Ζούπα και των υπολοίπων, έμοιαζε γιορτή. Όλοι είχαν μια βεβαιότητα και μια αυτοπεποίθηση πως η ΑΕΚ θα πανηγυρίσει στο τέλος του αγώνα. Μετά από έναν συναρπαστικό αγώνα που πήγε να «στραβώσει» στο τέλος, η ΑΕΚ νίκησε τη Μονακό με 100-94 και γιόρτασε τα 50 χρόνια από το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο με ακόμα ένα!

 

Η κατάκτηση του Champions League Basketball έφερε ένα μπόνους στην ΑΕΚ, τη συμμετοχή στο διηπειρωτικό κύπελλο, μια διοργάνωση που δεν έχει τη λάμψη των υπολοίπων αλλά που ωστόσο δίνει τον τίτλο του πρωταθλητή κόσμου. Στη μακρινή Βραζιλία, η ΑΕΚ με τον Λούκα Μπάνκι στον πάγκο παρουσιάστηκε πολύ σοβαρή. Η Ένωση αντιμετώπισε στον ημιτελικό τη Σαν Λορέντσο και τη συνέτριψε με 86-64. Το επόμενο βήμα ήταν απέναντι στη Βραζιλιάνικη Φλαμένκο. Η ΑΕΚ είχε πάρει φόρα και οι Βραζιλιάνοι έμοιαζαν πολύ μικροί για να κοντράρουν τους παίκτες του Μπάνκι. Με το τελικό 86-70, η ΑΕΚ μετά το Champions League σήκωσε και το Παγκόσμιο Κύπελλο και έγινε η Τρίτη ελληνική ομάδα που έφτασε στην κορυφή του κόσμου!

 

1 Ο δικός μας MVP

Το ελληνικό μπάσκετ ανέκαθεν έβγαζε σπουδαίους αθλητές. Από τη δεκαετία του 50’ και τον Αμερικάνο, στην εποχή του Γκάλη και του Γιαννάκη, στα ένδοξα 90s και τις σπουδαίες εθνικές ομάδες μέχρι τον Διαμαντίδη, τον Παπαλουκά και το Σπανούλη. Σούπερσταρ σαν τον Γιάννη Αντετοκούμπο, όμως, δεν είχε βγάλει ποτέ. Ο παίκτης της εθνικής και των Μπακς εντυπωσίασε το παγκόσμιο μπάσκετ από την πρώτη στιγμή που αγωνίστηκε στο μαγικό κόσμο του NBA. Η πορεία του ήταν εντυπωσιακή και ακόμα και αν δεν έπαιξε σε τελικούς NBA, αγωνίστηκε σε τέσσερα All Star Game ως βασικός και στο τέλος της σεζόν 2018-2019 αναδείχθηκε MVP της Regular Season, κάτι που άτυπα τον αναδεικνύει σε κορυφαίο παίκτη του κόσμου. Αναμφισβήτητα αυτό αποτελεί τη σπουδαιότερη ανάμνηση για το ελληνικό μπάσκετ αλλά το ακόμα πιο ενθαρρυντικό είναι πως ο Γιάννης έχει πολύ λαμπρό δρόμο ακόμα μπροστά του.

 

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα