Ένα φόρος τιμής στη Σοφία Μπεφόν

Αθλητικά

Εάν περάσεις από το Παλαιό Φάληρο, πριν τη Μαρίνα του Φλοίβου, θα δεις ένα πολύ όμορφο νεόκτηστο κλειστό γήπεδο. Ο Πανιώνιος ήδη από πέρυσι και φέτος και ο Ιωνικός χρησιμοποιούν ως έδρα το «Σοφία Μπεφόν», ένα μικρό μεν αλλά πολύ περιποιημένο γήπεδο που καλύπτει τις προϋποθέσεις για έδρα ομάδων της Basket League. Ποια, όμως, είναι η «νονά» του γηπέδου και ποια η ιστορία της Σοφίας Μπεφόν;

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

Ήταν ένας αγώνας της Basket League μεταξύ Πανιωνίου και Ολυμπιακού, παραμονή 25ης Μαρτίου. Ο Πανιώνιος έχει πια αποχαιρετήσει το κλειστό της οδού Αρτάκης λόγο της ανέγερσης του νέου του γηπέδου και πλέον αγωνίζεται στο κλειστό «Σοφία Μπεφόν» του Φαλήρου. Η τοποθεσία είναι ιδανική και όταν το παιχνίδι γίνεται ένα αναξιάτικο απόγευμα και μάλιστα με την επόμενη μέρα να είναι αργία τότε συνδιάζεται ιδανικά με καφέ στη θάλασσα. Αυτή ήταν η πρώτη μας επαφή με το γήπεδο αυτό. Ένα παιχνίδι που ο Ολυμπιακός ξέσπασε απέναντι στον Πανιώνιο μετά πό μια πολύ δύσκολη σειρά αγώνων στην Euroleague και συνεχή ανεπιτυχή αποτελέσματα. Η πρώτη σκέψη στον καφέ που ακολούθησε στο Φλοίσβο εκείνο το όμορφο απόγευμα ήταν μια και μοναδική και δεν είχε να κάνει με το παιχνίδι. Γιατί «Σοφία Μπεφόν»; Ποια είναι άραγε και τι σχέση έχει με το γήπεδο ή με το Φάληρο; Ερωτήματα που για κάποιον ίσως να έχουν πιο εύκολες απαντήσεις και ιστορίες που ίσως να είναι πιο γνωστές αλλά αυτά συμβαίνουν όταν είναι νέος και δεν έχεις ζήσει κάποια γεγονότα που έχουν κλωνήσει την ελληνική κοινωνία.

Το ημερολόγιο έδειχνε 14 Ιανουαρίου 2001. Ένα ελικόπτερο SX-XOT του ΕΚΑΒ απογειώνεται από το αεροδρόμιο του Ελληνικού με προορισμό την Πάτμο, με αποστολή να παραλάβει έναν 75χρονο ασθενή ο οποίος είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο. Στο ελικόπτερο επιβαίνουν ο κυβερνήτης Αντόνιος Βακάρης, ο συγκυβερνήτης Παναγιώτης Καταβέλης, η γιατρός Σοφία Μπεφόν και ο νοσηλευτής Γιώργος Λεβεντζώνης. Το ελικόπτερο φτάνει στο νησί και παραλαμβάνει τον Αγαπητό Βαρκάδο. Οι καιρικές συνθήκες στην Αθήνα, όμως, είναι άσχημες και αποφασίζεται προσγείωση στη Σύρο. Έπειτα όμως από το τελευταίο δελτίο καιρού που λαμβάνει ο κυβερνήτης από το αεροδρόμιο της Μυκόνου, παίρνει την απόφαση να συνεχίσει το ταξίδι προς την Αθήνα. Πριν το ελικόπτερο με το πλήρωμα και τον ασθενή φτάσει στην Αθήνα ο κυβερνήτης παίρνει εντολή από τον Ελεγκτή Προσεγγίσεως του αεροδρομίου του Ελληνικού να κατευθυνθεί προς την Αίγινα. Επτά ναυτικά μίλια νότια του Σουνίου το σήμα του ελικοπτέρου εξαφανίζεται από τα ραντάρ. Οι διαδικασίες έκτακτης ανάγκης από από το ΕΚΣΕΔ (Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης) ξεκινάνε άμεσα. Λίγο αργότερα τα νέα είναι τραγικά. Το ελικόπτερο προσέκρουσε με δύναμη στην επιφάνεια της θάλασσας εξαιτίας της κακοκαιρίας και όλα τα μέλη του πληρώματος βρήκαν ακαριαίο θάνατο.

Μετά από πέντε μέρες εντοπίστηκαν τα συντρίμμια του ελικοπτέρου κοντά στη νησίδα Άγιος Γεώργιος ανοικτά του Σουνίου. Μεταξύ αυτών ωστόσο δε βρέθηκε το νεκρό σώμα της γιατρού. Δύο μήνες μετά, η σωρός της Μπεφόν βρέθηκε στην παραλία Μπάλος των Χανίων(!) και ταυτοποιήθηκε με τη μέθοδο του DNA.

Η γιατρός από το Φάληρο υπήρξε από τους πιο μάχημους διασώστες του ΕΚΑΒ. Το 1999 στο μεγάλο σεισμό της Πάρνηθας επέδειξε απαράμιλλο ζήλο ως διασώστρια με αίσθημα ευθύνης. Ο μικρός Τζαννής, η ιστορία του οποίου είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, είχε να θυμάται τη γιατρίνα που του έδινε τις πρώτες βοήθειες, τις παυσίπονες ενέσεις, χωμένη ανάμεσα στα μπάζα.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ως ιπτάμενης γιατρού του ΕΚΑΒ, καταγράφηκαν στο ενεργητικό της εκατοντάδες ώρες πτήσης και μάλιστα με κάθε πτητικό μέσο διάσωσης, καθώς και εκατοντάδες πολύ σοβαρά περιστατικά οξέως και βαρέως πασχόντων. ΄Όλα αυτά τα διαχειρίστηκε και διεκπεραίωσε με απόλυτη επιτυχία, χάρη τόσο στην εξαίρετη επιστημονική της κατάρτιση, όσο και στη βαθύτατη ανθρωπιά της.

Η Σοφία Μπεφόν γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1966 στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο. Από πολύ νεαρή ηλικία ξεχώριζε καθώς το 1980, σε ηλικία 14 ετών, βραβεύθηκε από το Δήμο ως η καλύτερη μαθήτρια της πόλης. Το όνειρό της ήταν ένα, να σπουδάσει γιατρός. Το 1984 εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και αργότερα στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου και αποφοίτησε. Επιβλητική και δραστήρια προσωπικότητα, εργαζόμενη στο ΕΚΑΒ, επέλεξε να ειδικευτεί στη μάχιμη ειδικότητα της αναισθησιολογίας. Κατά τη διάρκεια της ειδίκευσής της στην αναισθησιολογία, η Σοφία επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για πολλά επιμέρους γνωστικά πεδία της ειδικότητάς της, κυρίως δε την αναισθησία και τις επιπλοκές που μπορεί να προκύπτουν στη διάρκειά της σε ειδικές κατηγορίες ασθενών, όπως οι καρδιοπαθείς και οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον επέδειξε στο γνωστικό πεδίο της αναλγητικής αγωγής, στη θεραπεία του πόνου σε ειδικά ιατρεία πόνου, στην περιοδική αναλγησία και την παρηγορητική αγωγή σε βαρέως και χρονίως πάσχοντες. Μετά την ειδίκευσή της, το γνωστικό αντικείμενο που σχεδόν “μονοπώλησε” το ενδιαφέρον της Σοφίας ήταν η επείγουσα και εντατική ιατρική και η αντιμετώπιση του πολυτραυματία.

Η Σοφία Μπεφόν έκανε πολλά παραπάνω από το καθήκον της. Μαζί με άλλους τέσσερις ανθρώπους έδωσαν τη ζωή τους για να σώσουν έναν ασθενή. Μικροί (μεγάλοι στην πραγματικότητα) καθημερινοί ήρωες που αφιερώθηκαν στους γύρω τους, στο να σώζουν ανθρώπους με κάθε κόστος και σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Αν περάσετε από το Φάληρο ή αν βρεθήτε στο κλειστό για κάποιον αγώνα μπάσκετ θυμηθείτε αυτούς τους ήρωες της διπλανής πόρτας. Η κοινωνία έχει πάντα ανάγκη από αθλητισμό, αγώνες, τίτλους αλλά πιο πολύ από όλα έχει ανάγκη προσωπικότητες με αλληλεγγύη και αυταπάρνηση. Ένας τέτοιος άθρωπος ήταν και η Σοφία Μπεφόν.

 

Πηγή

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα