Αθλητικά Άλλα Σπορ Βόλεϊ

Δυο λαμπρές πορείες, κανένας τίτλος

Τέτοια μέρα, πριν από 11 χρόνια, ο Αλέκος Λεώνης οδήγησε τον Παναθηναϊκό στον τελικό του CEV Cup, δηλαδή της δεύτερης κατά σειρά σπουδαιότερης ευρωπαϊκής διοργάνωσης στο βόλλευ. Το ΟΑΚΑ υποδέχτηκε το Final 4 της διοργάνωσης, καθώς σε αντίθεση με το τωρινό format που περιλαμβάνει διπλούς τελικούς, έως και το 2010 η διοργάνωση ολοκληρώνονταν με Final 4. Λίγες μέρες νωρίτερα, η γυναικεία ομάδα του Παναθηναϊκού έφτασε στον τελικό του CEV Challenge Cup υπό την καθοδήγηση του Τάκη Φλώρου. Μια σεζόν που το τριφύλλι έφτασε τόσο κοντά στην απόλυτη ευρωπαϊκή καταξίωση ολοκληρώθηκε με γλυκόπικρη γεύση καθώς όχι μόνο άντρες και γυναίκες ηττήθηκαν στους τελικούς CEV Cup και Challenge Cup αλλά η ομάδα των αντρών ηττήθηκε και στους τελικούς του πρωταθλήματος αλλά και στον τελικό του κυπέλλου.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

Οι 15.000 φίλοι του Παναθηναϊκού είχαν πάρει θέσεις στο κλειστό του ΟΑΚΑ. Ποτέ ξανά δεν είχε μαζευτεί τόσος κόσμος σε παιχνίδι βόλλευ του Παναθηναϊκού αλλά οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Το Final 4 γινόταν ουσιαστικά στο “σπίτι” των πρασίνων, ένας ευρωπαϊκός τίτλος… καραδοκούσε και επιπλέον είχε προηγηθεί την προηγούμενη μέρα μια απίστευτη ανατροπή κόντρα στην πανίσχυρη Κούνεο όπου ο Παναθηναϊκός παρότι βρέθηκε πίσω με 2-0 στα σετ έκανε μια εντυπωσιακή ανατροπή και με 2-3 πήρε το “εισιτήριο” για τον τελικό.

Ο Παναθηναϊκός είχε ένα ρόστερ που εντυπωσίαζε τόσο για τα ελληνικά όσο και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ο σπουδαίος Κουβανός Λίμπερμαν Αγκάμεζ, ο Γάλλος διεθνής ακραίος Ρενό Έρπ, ο Γερμανός ακραίος Μπιορν Αντράε, ο Βέλγος πασαδόρος Φραν Ντεπέστελε αλλά και κάποιοι από τους καλύτερους Έλληνες εκείνα τα χρόνια όπως ο Πανταλέων, ο Λάππας, ο Ψάρρας, ο Ανδρεάδης και ο λίμπερο Γιώργος Στεφάνου.

Το ελληνικό βόλλευ βρισκόταν σε πολύ υψηλά επίπεδα και αυτό φαίνεται από το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός απέκλεισε τον επίσης πολύ ισχυρό Ολυμπιακό στους προημιτελικούς της διοργάνωσης με 3-0 υπέρ του Παναθηναϊκού στη Γλυφάδα και 3-2 υπέρ του Ολυμπιακού στου Ρέντη. Το Final 4 του ΟΑΚΑ διεξήχθη με επιτυχία και ο κόσμος αντεπεξήλθε στο κάλεσμα των παικτών του Αλέκου Λεώνη αλλά και από την άλλη οι παίκτες του Παναθηναϊκού «ευχαρίστησαν» τον κόσμο που πήγε στο ΟΑΚΑ τόσο με την ανατροπή απέναντι στο μεγαθήριο που λέγονταν Κούνεο όσο και με την ηρωική εμφάνιση στον τελικό. Η Λοκομοτίβ Μπελογκόριε, όμως, ήταν εμπόδιο που έμοιαζε ανυπέρβλητο. Αν και οι Ρώσοι πήραν το πρώτο σετ με 25-19, ο Παναθηναϊκός απάντησε με 17-25 και όλοι πίστεψαν σε μία ακόμα ανατροπή. Με 25-20 και 25-20, ωστόσο, η Λοκομοτίβ πήρε τα επόμενα δύο σετ και έσβησε το… πράσινο όνειρο. Όπως το 1989 στο Βαρκάους της Φινλανδίας αλλά και το 2006 στη Μαγιόρκα η ομάδα του Παναθηναϊκού έφτασε στο Final 4 αλλά δεν κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο. Αυτή τη φορά, ωστόσο, έκανε ένα βήμα παραπάνω καθώς αγωνίστηκε στον τελικό.

Λίγες μέρες νωρίτερα η γυναικεία ομάδα βόλλευ του Παναθηναϊκόυ είχε κάνει τη δικιά σου υπέρβαση. Όπως και οι άντρες, έτσι και οι γυναίκες απέκλεισαν ελληνική ομάδα στους προημιτελικούς, το Μαρκόπουλο. Εννέα χρόνια μετά τη συμμετοχή στον τελικό του CEV Cup ήρθε η ώρα για έναν ακόμα τελικό, αυτή τη φορά στο CEV Challenge Cup. Έχοντας αποκλείσει την ισπανική Αλμπαθέτε με 3-0 στον ημιτελικό σειρά είχε η διοργανώτρια του Final 4, η ιταλική Γεσί. Η Γεσί ήταν σαφώς ανώτερη και πολύ πιο έμπειρη σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Παρά την υποστήριξη περίπου 200 φίλων του Παναθηναϊκού που έκαναν το ταξίδι στην Ιταλία για να βρεθούν δίπλα στην Ρούξι Ντουμιτρέσκου, την Ξανθή Μυλωνά, την Σάνια Τομάσεβιτς και τα υπόλοιπα κορίτσια της ομάδας του Τάκη Φλώρου. Το 3-0 της Γέσι ήρθε σαν φυσικό επακόλουθο αλλά οι πράσινες έγραψαν τη δικιά τους χρυσή σελίδα στην ιστορία του συλλόγου και εν συνεχεία κατέκτησαν πρωτάθλημα και κύπελλο στην Ελλάδα.

Εννέα χρόνια μετά, το 2018, ο Ολυμπιακός έκανε κάτι αντίστοιχο με αντρική και γυναικεία ομάδα να φτάνουν μέχρι το τέλος της διαδρομής στο CEV Challgenge Cup. Οι άντρες του Ολυμπιακού ηττήθηκαν δις από τη Ραβένα, σε Ιταλία και ΣΕΦ, αλλά αντίθετα οι γυναίκες παρότι έχασαν από την τουρκική Μπούρσα με 2-3 στου Ρέντη ανέτρεψαν την κατάσταση και με 1-3 στην Προύσα κατέκτησαν το πολυπόθητο τρόπαιο μέσα στη γειτονική Τουρκία με MVP την αρχηγό και πασαδόρο των ερυθρολεύκων, Στέλλα Χριστοδούλου. Η Μπούρσα ήταν η ομάδα που ένα χρόνο πριν είχε στερήσει από τα κορίτσια του Μπράνκο Κοβάσεβιτς τον τίτλο του CEV Challenge Cup.

Το 2009, ωστόσο, ίσως και να αποτελεί χρονιά ορόσημο για το ελληνικό βόλλευ καθώς από τις έξι διοργανώσεις της CEV υπήρχαν τέσσερις ελληνικές συμμετοχές σε Final 4 και τρεις συμμετοχές σε τελικό. Στη μεγαλύτερη διοργάνωση από αυτές, το CEV Champions League, ο Ηρακλής έφτασε μέχρι τον τελικό για Τρίτη (και τελευταία φορά έως τώρα). Όπως και τις προηγούμενες δύο φορές ο «Γηραιός» ηττήθηκε. Το 2005 ήταν η γαλλική Τουρς, το 2006 η ιταλική Σίσλεϊ Τρεβίσιο και το 2009 η, επίσης ιταλική, Τρετίνο στέρησαν από την ομάδα της Θεσσαλονίκης τον τίτλο της κορυφαίας ομάδας της Ευρώπης. Επιπλέον, πέρα από τους άντρες και τις γυναίκες του Παναθηναϊκού ήταν και η ομάδα της ΕΑ Πατρών που έφτασε στο Final 4 του CEV Challenge Cup. Οι Πατρινοί είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή στη διοργάνωση καθώς ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδας την προηγούμενη χρονιά. Στο Final 4 της Σμύρνης, η ομάδα του Γιώργου Χριστόπουλου ηττήθηκε από την Αρκάς Ισμίρ με 0-3 στον ημιτελικό και εν συνεχεία από την ρουμανική Τομίς στον μικρό τελικό κατακτώντας εν τέλη την 4η θέση.

Το ελληνικό βόλλευ στα τέλη της περασμένης δεκαετίας φιλοξενούσε κάποιους από τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης και κατά συνέπεια οι ομάδες μας ήταν υπέρ του δέοντως ισχυρές και αυτό φαίνεται στα αποτελέσματα. Το γεγονός πως καμία από τις τρεις αντρικές ομάδες που έφτασαν στα ευρωπαϊκά Final 4 δεν κατέκτησε εγχώριο τίτλο εκείνη τη χρονιά αφού ο Ολυμπιακός πήρε πρωτάθλημα και κύπελλο δείχνει επιπλέον πόσο ανταγωνιστικό ήταν το πρωτάθλημα και πόσο ισχυρός ήταν και ο Ολυμπιακός. Όσο για τον Παναθηναϊκό έχει να υπερηφανεύεται για το ρεκόρ των 15.000 φιλάθλων που παρευρέθηκαν στο ΟΑΚΑ το απόγευμα τις 22ας Μαρτίου 2009 αλλά και για τους 200 οπαδούς που ταξίδεψαν μέχρι το Γεσί της Ιταλίας για χάρη των «φίνων κοριτσιών», όπως τους αρέσει να αποκαλούν τη γυναικεία ομάδα βόλλευ. Το μόνο αρνητικό που μας μένει από τότε είναι το ελάχιστο οπτικοακουστικό υλικό το οποίο είναι ιδιαίτερα δυσεύρετο.

 

Πηγή

Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα