Αθλητικά Ποδόσφαιρο

Ο “μεσσίας” είναι ηλίθιος

«Είναι ηλίθιος!» Εκεί βασίστηκε η γραμμή υπεράσπισης του Ροναλντίνιο όταν ο Βραζιλιάνος σούπερσταρ βρέθηκε ενώπιον του δικαστή. Πόσο υποτιμητικό για έναν άνθρωπο που για πολλούς ίσως και να είναι ότι πιο φανταχτερό έχουν δει τα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Από την απόλυτη λάμψη στην απόλυτη παρακμή, αν και ο Ρόνι ουδέποτε νοιάζονταν για το θεαθήναι. Το χαμόγελο που τον συνόδευε σε όλη του την καριέρα δεν «έσβησε» ούτε στη φυλακή. Αυτός είναι, άλλωστε, ένας άνθρωπος που απλά έψαχνε τον τρόπο να περνάει καλά χωρίς να τον νοιάζει το πόσους τίτλους θα πάρει, τι παρακαταθήκη θα αφήσει στο ποδόσφαιρο και αν έφτασε μέχρι εκεί που θα μπορούσε.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

Ο «μεσσίας» που όλοι περίμεναν μετά τον Πελέ, τον Κρόιφ και τον Μαραντόνα ήταν ο Ροναλντίνιο. Μπορεί να φαντάζει υπερβολικό όλο αυτό αλλά ο Βραζιλιάνος ήταν κάτι που δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν. Ένας παίκτης που μπορούσε να κάνει πραγματικά τα πάντα. Μιλούσε στη μπάλα και αυτή του προσέφερε πλήρη υποταγή. Σαν να ζωντάνευε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι. Γι’ αυτό δεν ήταν τυχαίο το προσωνύμιο «μεσσίας» καθώς ήταν αυτό που καρτερικά περίμεναν οι ποδοσφαιρόφιλοι όλου του κόσμου, κάποιος που θα τους προσέφερε την μέγιστη τεχνική με τις ακατανίκητες δυνατότητες και προπάντων την αγάπη για αυτό που κάνει.

Ο Ρονάλντο ντε Ασίς Μορέιρα, όπως είναι το πλήρες όνομά του, έδειξε κάτι από την κλάση του από μικρή ηλικία αλλά το μεγάλο ξεπέταγμα που τον καθιέρωσε στο «ψηλότερο ράφι» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. Το διεστραμμένο γκολ που έβαλε στον Σίμαν στον προημιτελικό με την Αγγλία ήταν ένα γκολ που μόνο, ίσως, ο πανέξυπνος Γιόχαν Κρόιφ θα μπορούσε να φανταστεί και να εκτελέσει με τέτοια ακρίβεια. Λίγο μετά, όμως, ακολούθησε η ανόητη αποβολή του προαναγγέλλοντας και το μέλλον του, τόσο απρόσμενα εντυπωσιακό αλλά ταυτόχρονα και τόσο ηλιθιωδώς αυτοκαταστροφικό.

Αφού κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο με τη Βραζιλία το 2002 αλλά και το Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπαρτσελόνα το 2006 ακολούθησε μια τριετία στη Μίλαν. Εκεί άρχισε να γίνεται εμφανές πως το ποδόσφαιρο ήταν απλά ένα χόμπι. Όποτε είχε όρεξη να παίξει έπαιζε «διαστημικά» αλλά όταν δεν είχε όρεξη ήταν απογοητευτικός. Φυσικά, οι προπονήσεις έμοιαζαν με αγγαρεία, έβαζε κιλά ενώ πολύ συχνά βρισκόταν στην Ελλάδα για να βρεθεί σε νυχτερινά μαγαζιά. Η εθνική ομάδα αποτελούσε ουσιαστικά παρελθόν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 αν και ακολούθησαν συμμετοχές μέχρι και το 2013 μόνο σε φιλικά και προκριματικά μεγάλων διοργανώσεων. Τότε η καριέρα ενός αστέρα που θα άφηνε εποχή μετατράπηκε σε περιοδεύοντα θίασο σε Φλαμένκο, Ατλέτικο Μινέιρο, Κερέταρο και Φλουμινένσε.

Τα παραπανίσια κιλά και η συμμετοχή σε όχι και τόσο λαμπερά πρωταθλήματα, όπως τη Βραζιλίας και του Μεξικού, έφερνε τον Ροναλντίνιο στην επιφάνεια κυρίως με συμμετοχές από φιλανθρωπικά φιλικά ή παιχνίδια σάλας, όπου ακόμα και σε αυτή την κατάσταση μπορούσε να μαγέψει το κοινό με τις ενέργειές του. Ωστόσο ο Ρόνι ήταν τόσο σπουδαίος σαν παίκτης που η καριέρα του ουσιαστικά μπορεί να μην είχε μεγάλη διάρκεια αλλά όσα έκανε στα γήπεδα ήταν τόσο πολλά και τόσο εντυπωσιακά που για πολλούς κατατάσσεται πιο ψηλά ακόμα και από τους Μέσσι και Ρονάλντο. Εξάλλου κατέκτησε τα πάντα τόσο με συλλόγους όσο και με την εθνική ομάδα. Παγκόσμιο Κύπελλο, Κόπα Αμέρικα, Confederations Cup, Τσάμπιονς Λιγκ, πρωταθλήματα σε Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία αλλά και Κόπα Λιμπερταδόρες. Φυσικά η Χρυσή Μπάλα του 2005 ήταν η μεγαλύτερη ατομική διάκριση.

Η θέση του δικηγόρου του περί ηλιθιότητας είναι και ο λόγος που η καριέρα του δεν είχε τη διάρκεια που θα μπορούσε και οι τίτλοι που κατέκτησε ήταν πολύ λιγότεροι από αυτούς που οποιοσδήποτε με αυτή την αξία αλλά με διαφορετικό μυαλό θα κατακτούσε. Ως παίκτης είναι πανέξυπνος αλλά όταν έβγαινε από το γήπεδο όλη του η σκέψη πήγαινε στην καλοπέραση και τη διασκέδαση. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα Βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή βέβαια. Πολλοί από αυτούς τους Βραζιλιάνους σταρ του ποδοσφαίρου προέρχονται από φτωχές οικογένειες και με σκληρές εικόνες από παιδική ηλικία. Έτσι και ο Ροναλντίνιο. Ίσως για αυτό το λόγο να αναζητούν μόνο την καλοπέραση και την διασκέδαση μέσα από το ποδόσφαιρο χωρίς, πολλές φορές, να έχουν τη διάθεση να πιεστούν και να φτάσουν τόσο ψηλά όσο μπορούν και γι’ αυτό να παίρνουν αποφάσεις που να μοιάζουν ακατανόητες, όπως ο Αντριάνο ο οποίος άφησε πίσω μια σπουδαία καριέρα για να γίνει συμμορίτης ή ο Νέιμαρ ο οποίος αγνόησε την Μπαρτσελόνα και τις διακρίσεις, τους τίτλους και τη δόξα για να παίξει στην Παρί απλά και μόνο για το χρήμα. Ο Ροναλντίνιο, πάντως, θα είναι για πάντα μια ξεχωριστή σελίδα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και όσα μας προσέφερε στα γήπεδα θα μοιάζουν πάντα ξεχωριστά.

Πηγή

Σχετικά Άρθρα

Σαν Σήμερα 15 Μαϊου

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Χαϊντενχάιμ – Βέρντερ Βρέμης 2-2: Εξασφάλισε την παραμονή η Βέρντερ

ZonePress

Αγγελίνας: «Ο Ολυμπιακός έχει καλούς παίκτες σε όλες τις γραμμές»

ZonePress
Φόρτωση....

Χρησιμοποιούμε cookies για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την εμπειρία σου στο site μας. Αποδοχή Περισσότερα